Balianna

Półeczka z książkami.

2012-02-13T16:34:00.007+01:00

Moja mama nie czytała mi książek, nie pchała do nich, choć sama zaczytywała się głównie w poezji. Jakimś cudem jednak nauczyłam się czytać płynnie mając 5 lat - przedszkole? Skojarzenia napisów z wymową? Nie wiem. Mimo to, po książki sięgnęłam na początku szkoły podstawowej głównie zainspirowana filmem "Matylda"
http://www.filmweb.pl/film/Matylda-1996-7606

Wychodzę z założenia, że każde dziecko ma w sobie ciekawość, która ciągnie je do książek a tym samym świata wyobraźni. Potrzebuje jednak czegoś lub kogoś, kto będzie nakręcał tę książkową machinę.

Moje dzieci, jak sądzę, nie odstają pod tym względem od innych. Kochają książki, kochają gdy im czytam. Starsza (4 lata) coraz częściej sięga po dłuższe historie, w których obrazki pełnią rolę wyłącznie pomocniczą. Młodsza (1.5 roku) póki co przegląda, ale robi to niemal nałogowo :) Jej pierwszym słowem było "tata", potem "Koka". "Koka" to książka właśnie. Jakoś przecież musiała mi sygnalizować ,że mam wyciągnąć kolejną pozycję z półki. "Mama" mówi od 2 dni. ;-) Lilka zasypia wtulona w misia i książkę.

Jako nałogowiec cieszy mnie więc rosnący zapęd moich dziewczyn do literatury i dość często kupuję im nowe książeczki ( promocja w Auchan też robi swoje :P ). Zastanawiam się jednocześnie dlaczego wraz z dorastaniem wiele dzieci zatraca tę potrzebę. Czy to faktycznie błąd rodziców? Wychowanie? Kwestie osobowości?

Na naszej dziecięcej półce pojawiły się ostatnio takie nowości:

Jedna zachwyca ilustracjami (jak to wydanie Calineczki), inna wciąga historią (np. Detektywi na tropie).

A jak było z Wami? Co spowodowało,że czytacie więcej niż przeciętny Kowalski?

Jeden dzień - recenzja

2012-01-23T19:49:00.000+01:00

Aktor, o którym mówię w filmie to Jim Sturgess ;-)

Tłumaczy się winny ;-) Video

2012-01-13T15:49:00.001+01:00

"Nagrody" E.Segal - wspaniała podróż po Nobla

2011-12-05T10:39:00.003+01:00

"Nagrody" leżały na mojej półce dobry rok ( a może więcej? ). Jaka byłam głupia! Tak długo kazać im czekać? Okazało się,że to książka idealna dla mnie.

Poznajemy w niej sylwetki kilku naukowców, których działania zmierzają ku jednej nagrodzie- nagrodzie Nobla. Każdy z nich jest zapracowanym pasjonatem, geniuszem w swojej dziedzinie. Jeden pracuje nad powstrzymaniem starzenia się komórek, inny próbuje rozwinąć wstępne tezy Einsteina (ostatecznie je obalając), kolejny stara się odnaleźć lek na chorobę Huntingtona.
Co ich łączy? Pasja i komplikacje w życiu osobistym.
Segal bardzo wiele miejsca poświęcił na opis pracy badawczej tych ludzi,ale urozmaicił to o ich prywatne życie ukazując tym samym wiele wymiarów tak ciężkiej,wymagającej poświęceń pracy. To sprawiło,że każdy naukowiec był mi jeszcze bliższy i sama nie mogłam się zdecydować któremu dałabym tę największą nagrodę.

Najbardziej zainteresowała mnie historia Isabel - dziewczynki, która już w wieku 12 lat rozpoczęła studia na prestiżowej uczelni a mając niewiele więcej zmierzyła się z teoriami Einsteina. Nie muszę chyba pisać jak ogromne zainteresowanie mediów tym wzbudziła ?:) Jej wątek pięknie ukazuje rolę rodziców w kształceniu dzieci oraz błędy,które każdy z nas może popełnić.

Książka ta spodobała mi się nie tylko dlatego,że tematyka jest ogólnie mi bardzo bliska ale też przez zdolności samego autora. Nic w całej tej historii nie było przewidywalne.Wątki naukowe były równie fascynujące co prywatne życie tych ludzi.
Często mam problem z zakończeniami książek. Tym razem żałowałam,że ktoś nie zrobił mi zdjęcia gdy czytałam ostatnią stronę :) Oczy jak spodki, usta otwarte ,heh.

Żałuję,że ta książka się skończyła i z nadzieją patrzę na inne tego autora.
A Wam z czystym sumieniem polecam.

Dziś krytycznie... "Księżniczki z różnych stron świata"

2011-11-26T10:56:00.003+01:00

Muszę być z Wami szczera i choć zastanawiałam się czy w ogóle tę recenzję publikować to jednak się zdecydowałam.

Wydawnictwo Wilga przesłało mi tej jesieni wiele wspaniałych książek. W ogóle bardzo cenię sobie ich wydania ale trafiła się też TA książka.

To książka opowiadająca w założeniu o księżniczkach z różnych części świata (także magicznego). Idea świetna bo mała dziewczynka przestaje dzięki niej kojarzyć księżniczki wyłącznie z produkcją Disneya. I to by było na tyle z plusów... Podsumowując plusy - zamysł świetny.

Muszę teraz przejść do tej gorszej strony a zacznę od wyglądu.

Format książki (31x31) na początku wydawał mi się genialny. Młoda była oczarowana wielkimi, kwadratowymi stronicami. Okazało się jednak,że o ile wizualnie robi wrażenie to w praktyce jest... niepraktyczny. Na półce się nie mieści więc jest to jedyna książka,która towarzyszy misiom na regale z zabawkami. Ponad to ciężar książki skutecznie odstraszył Olimpię od chodzenia z nią ( a jak wiadomo dzieci lubią wędrować z kąta w kąt i szukać swojego miejsca) i wgłębiania się w szczegóły. Odpuściła ostatecznie gdy książka spadła jej na stopę.

Kolejny minus, dla mnie największy z możliwych - treść. Skoro są to opowiadania o księżniczkach to oczekuję historii,którą dziecko zrozumie,zlokalizuje w świecie, wyobrazi sobie... A do każdej księżniczki mamy tylko kilkanaście zdań,w których zawarta jest cała historia. Opowiadania są tak pospiesznie "sklejone" ,że przy pierwszym zapoznawaniu się z książką myślałam,że w wydaniu brakuje stron- gdzie początek? Gdzie wprowadzenie? Po dokładniejszej analizie stwierdzam,że tekst ten to nic innego jak opis ilustracji (np. początek "Papierowa parasolka rzuca cień na naznaczoną wielkim smutkiem twarz księżniczki Kasumi. Porcelanową cerę Japonki zdobią niezdrowe rumieńce" ... " ...kurtyna milczenia.)
Ja, dorosła, nie potrafiłam w tak krótkim czasie uruchomić wyobraźni. Ale od czego mamy obrazki??

Ilustracje... nie powalają. Może rozpieścił mnie Zdenko Basic oraz Maciej Szymanowicz i sądzę,że to moje subiektywne odczucie,ale jeśli mam przed sobą TAKI format to chciałabym powzdychać patrząc na obrazki (skoro tekstu jakoś mało...)

Cóż mogę więcej dodać... Wg mnie coś poszło nie tak choć nie wątpię,że znajdą się rodzice,których ta pozycja zachwyci. Jak wiadomo moje opinie są absolutnie subiektywne i tak czy siak należy przekonać się samemu czy balianna wymyśla czy też tym razem trafia w sedno.

"Alicja w Krainie Czarów" - drogi prezent, szczególny prezent.

2011-11-24T13:12:00.004+01:00

Nowe wydanie Alicji w Krainie Czarów pewnie większość z Was miała okazję gdzieś zobaczyć.Wszystkim się podoba, ale narzekają na cenę.

A teraz wyjaśnię krótko dlaczego ja bym na tę cenę tak nie narzekała :)

Zacznijmy od początku. Gdy pierwszy raz zobaczyłam Alicję... oniemiałam z zachwytu.Po chwili wyrzuciłam młodą z pokoju i sama zaczęłam rozkoszować się tym...arcydziełem? Tak. Dobre słowo.
Każda strona w tej książce "żyje" i pozwala dziecku jeszcze lepiej wejść w świat Alicji.
Młoda uwielbia tę książkę. Mamy ją w domu już dłuższy czas i widzę,że zainteresowanie nią nie słabnie. Cały czas odkrywamy w niej kolejne szczegóły.
Elementy "interaktywne" takie jak rosnąca Alicja, znikający kot, małe drzwiczki za którymi kryją się niespodzianki itd to strzał w dziesiątkę! Do tego ilustracje,które mogę określić jednym słowem: KOSMOS.
Nieprawdopodobna dbałość o szczegóły, wizerunek postaci zgodny z moim wyobrażeniem w 100%. To nie są zwyczajne obrazki do dobrej historii.
Ilustracje są jakby drugą książką.
Równie dobrze można nie czytać książki a ją oglądać. Coś pięknego.
Dla mnie ta książka ma podwójny wymiar - dziecięcy i artystyczny. Oglądam ją trochę jak dzieło sztuki.

Przejdę więc do kwestii finansów.
Powiedzmy,ze średnia cena książki to 55zł. Dużo. ALE biorąc pod uwagę format, sposób wykonania, dbałość o każdy najmniejszy szczegół stwierdzam,że to cena "do przeżycia". Jeśli chcecie kupić prezent dziecku a macie budżet w okolicy 50 zł to wystarczy ta książka i prezent "zrobiony". Wygląda tak okazale , że nie potrzebujemy do niej nic więcej.
Zabawki się nudzą a Alicja...pozostaje.

Warto też zapoznać się z portfolio ilustratora- Zdenko Basic

Stos na przyszły czas...

2011-11-16T12:43:00.003+01:00

Mam kolorystycznego świra.Przyznaję. Książki muszą stać na półce ułożone kolorami.Wszystkie białe książki były więc w dużym pokoju (tym,w którym przebywam 3/4 dnia). Okazało się jednak,że wśród tych białych większość już przeczytałam albo mnie na ten moment nie interesują. Z bólem serca więc przeniosłam na to miejsce ksiązki,które chcę przeczytać w następnej kolejnosci. Oznacza to,że (i niech blogger będzie mi świadkiem),że wszystko co tu stoi będzie przeczytane w najbliższym możliwym czasie.
I nie pomogą lamenty książek pozostawionych na innym regale. O! Tak przysięgam- JA.

:)

puk,puk...

2011-11-15T12:29:00.002+01:00

Wybaczycie mi tę ciszę?

Ostatnio mój dzień kręci naprzemiennie - dzieci,praca,nauka,dzieci,praca,nauka.Czasem dojdzie fotografia, którą postanowiłam "ożywić" ( przy okazji serdecznie Was zapraszam na moją stronę http://www.olasanta.com ).
Czy czytam?? CZYTAM! Tylko niekoniecznie to, o czym można pisać na blogu. Głównie biologię i chemię z przerwami na "Nagrody" ( ciągnę od miesiąca choć książka świetna!)
Są też książki dla dzieci,które czekają na recenzję.

Tęsknię za tym blogiem ;) choć na Wasze blogi zaglądam regularnie i pluję sobie w twarz,że tyle cudnych książek mnie omija...
Życie.

Trochę inspiracji

2011-10-13T21:13:00.002+02:00

"Koszmarny Karolek w samochodzie" czyli jak dziecięce książki bawią dorosłych :)

2011-10-10T10:13:00.006+02:00

"Karolku, czekamy na ciebie!

-Karolku,zejdź na dół!
-Karolku, ostrzegam cię!

Koszmarny Karolek siadł na łóżku naburmuszony.Jego nikczemni rodzice mogli go sobie jeszcze długo ostrzegać.On się nie ruszy.

-Karolku,przez Ciebie się spóźnimy!- krzyczała z dołu mama.
-I o to chodzi!! - krzyknął Karolek."

Przedstawiam Wam książkę dla dzieci, którą czytałam do końca pomimo tego,że młoda poszła już dawno spać.

Karolek- inteligentny, podstępny, zły na rodziców, zły na brata, pomysłowy i chodzący własnymi ścieżkami.
Damianek - przeciwieństwo swojego brata Karolka. Ułożony, typowy "lizusek", wywyższający się nad Karolkiem.
Rodzice... - współczuję rodzicom,tyle mogę tylko napisać :)
Wymiotująca Wera - niemowlę,o które toczy się cała wojna.

Karolek bardzo chce iść na urodziny kolegi Olo. BARDZO CHCE IŚĆ. A to oznacza wykorzystanie wszystkich możliwych środków by dopiąć swego. Jego plany krzyżują jednak zbliżające się chrzciny Wymiotującej kuzynki Wery. Wyobrażacie sobie? Zabawę w Aero Rodeo zniweczyło wrzeszczące niemowlę! Karolek postanawia więc opóźnić wyjazd, nie dopuścić do wyjazdu a w końcu uprzykrzyć go rodzicom jak tylko się da.
Jeśli dodać do tego denerwującego Damianka, który przykładnie gotów jest do wyjazdu robi się niezła draka.
I dobrze,że się robi ;) Bo historia jest przezabawna a dialogi wywołują głośny śmiech (głównie rodziców). Są życiowe w 100% i pewnie dlatego tak śmieszne :)
Współczuję rodzicom Karolka i po cichu cieszę się,że mam dziewczynki chociaż... kto wie czy i mnie nie czeka taka sama historia. Wtedy z pewnością przestanie być zabawnie :)

Ściska mnie w gardle.. "Życie na drzwiach lodówki"

2011-10-07T23:06:00.003+02:00

Moje córki są dla mnie najważniejsze na świecie
a strach przed utratą kogoś bliskiego paraliżujący. Gdybym wiedziała o czym jest ta książka, nie zaczęłabym jej czytać.
Ale wpadłam po uszy,bo wystarczy przeczytać kilka pierwszych zdań i nie można przestać.

Poznajemy matkę i córkę. Mama- lekarz, zapracowana, zaniedbująca swoje dziecko, dziewczyna ma lat 15 i jest w okresie gdy potrzebuje mieć kontakt z mamą a jednocześnie przeżywa swoje pierwsze miłości.
Obie się mijają. Jedna przychodzi do domu,druga chwilę wcześniej wyszła. Nie mają czasu na rozmowy, nie mają czasu na wspólne chwile i wreszcie...nie mają czasu by w okresie pożegnania nadrobić te wszystkie lata.
Ich życie zapisane jest na kartkach przyczepionych do lodówki,bo w ten sposób się porozumiewają.
Gdy przychodzi moment, w którym bliskość jest najważniejsza nie potrafią mówić, żalić się, przygotować na rozstanie- ciągle tylko piszą.
"Mamo, nie mogłam być rano- wrócę późno,czy coś się dzieje"
"Claire, byłam taka słaba..."
A gdy matka po kolejnych chemioterapiach nie ma sił na pisanie , córka dalej pisze. Do końca.

To przerażająca a jednocześnie cudowna historia. Kulka w moim gardle rosła z każdą stroną.
Mówiąc szczerze, to nie była odpowiednia książka dla mnie. Teraz myślę jeszcze więcej i mam cały czas łzy w oczach.
Dalej...nie wiem co powiedzieć...

2011-10-06T15:03:00.004+02:00

Kryzys czytelniczy mnie dopadł, codzienność zdławiła chęć przeniesienia się do innego świata. Ale na szczęście powoli mija i przebijam się sprawnie przez "Lód w żyłach" szykując się jednocześnie do audiobooka Zafona ( w końcu już niedługo kolejna część!!)

Jesień nas rozpieszcza. Dziwne,że właśnie w te złote,piękne dni, gdy jest mi tak dobrze nachodzą mnie sentymenty i ciężkie przemyślenia.
Wrócę.

Musisz posłuchać!

2011-09-26T18:59:00.001+02:00

Moja sekretna dieta i "Domowy fitness - zapomnij o siłowni!"

2011-09-26T13:59:00.001+02:00

Chciałam nagrać recenzję video tej książki, ale za długo mi to zajmowało, więc zdecydowałam się przedstawić ją tradycyjnie.

Z dietami,ćwiczeniami,postanowieniami borykam się od dawna. Moja waga w ciągu ostatnich 4 lat wzrastała i spadała - w ciąży 25kg do przodu, po ciąży spadek, znów wzrost,znów spadek. Przyznaję- uzależnienie od słodyczy,serów i makaronu nie działa dobrze :) Dla takich łasuchów jak ja jedynym ratunkiem sa ćwiczenia albo przeprogramowanie mózgownicy.

Z przeprogramowaniem różnie bywało, o czym zaraz, z ćwiczeniami także :)
Nie zastanawiałam się którą książkę z MUZY wybrać, gdy przyszedł mail z nowościami.
To nie jest kolejna książka z ćwiczeniami. To solidny, konkretny program na usprawnienie, zbudowanie mięśni, utragtę kilogramów. Co dziwi w pierwszej kolejności, to wygląd- na spirali, kartki przecięte na pół. Jedna część przedstawia opisy ćwiczeń, zdjęcia i rady a druga to program z wyszczególnieniem stopnia zaawansowania i celu (inny jest na budowanie masy, inny na stratę kg). To ogromny plus.

Głównym założeniem tej książki jest stworzenie domowej siłowni dzięki "substytutom" ciężkich sprzętów- piłce, lince, ciężarkom. Podliczyłam, że aby zastosować się do ćwiczeń w książce należy wydać ok.150zł - mniej niż karnet miesięczny na siłownię, więc jest to drugi plus. Idealne wyjście dla zapracowanych.

Opowiadałam Wam kiedyś o książce "100 sekretów diety". Sądze,że połączenie "Domowego fitnessu" z tą pozycją to gwarancja sukcesu :)
Powinny być sprzedawane w pakiecie.

A co do diety jeszcze. Opowiem Wam o diecie, która przyniosła najlepsze efekty. Podczas stosowania jej nie tylko codziennie widziałam niższą wage ale też odzyskałam energię i chcę ponownie się do niej zastosowac a najlepiej zwyczajnie zmienić swoje przyzwyczajenia.

1) Mało pieczywa. Mało, nie oznacza wcale. Dbałam za to o jakość - zamiast zwykłych bułek kupowałam małe, otrębowe, ciemne... takie,które lubię najbardziej. Jadłam np. 2 takie maluchy na śniadanie, do tego serek wiejski z ogórkiem i dobrymi przyprawami.

2) Smak - musiało być pysznie. Do pracy nosiłam ze sobą pakiet ulubionych przypraw, dzięki którym zwykła sałata stawała się przysmakiem

3) Czas- jadłam niewiele ale za to powoli. Delektowanie się każdym kęsem pomaga ;)

4) Warzywa- właściwie w każdym posiłku były warzywa. Zrezygnowałam ze spaghetti z cięzkim sosem na rzecz penne z pomidorami,tuńczykiem i sałatą.

5) Śniadanie, przekąska,obiad,przekąska- finito. :) Ale najwazniejsze,że ten obiad mógł być syty z zastosowaniem zasady smaku i jakości. Odpadało więc śmieciowe,szybkie jedzenie. Odpadał tłuszcz, zupki chińskie i wszystko co proszkowane. Własnie wtedy odkryłam tortillę ze szpinakiem, tuńczykiem/łososiem i serem pleśniowym (o kurcze,zgłodniałam).

6) Magiczna godzina 18.00 - po tej godzinie lodówka na klucz!
7) Słodycze - wyszłam z założenia,że skoro ochota na czekoladę jest tak ogromna to wolę zjeśc coś słodkiego teraz niż objadać się później pączkami :) Tu pomocne były batoniki Corny - słodkie i mało kaloryczne.

8) I teraz najlepsze!! NAGRODY!!!!
Za każde 2kg kupowałam sobie ksiązkę :) HA! Ja wiem,że ten punkt podoba się Wam najbardziej. Motywowało mnie to równie mocno jak cyferka na wadze.

Chyba o niczym nie zapomniałam.

Wracając do książki - nie ma innej możliwości. Jeśli zastosujecie dietę i te ćwiczenia ( a są tam ćwiczenia, których sami byście nie wymyślili choć są banalnie proste :) ) to schudniecie, wrócicie do formy i wyćwiczycie całe ciało.
A do sukcesu prowadzi jedno słowo- motywacja.

Laura w krainie książek ;-)

2011-09-19T09:34:00.003+02:00

Wczorajsza sesja była połączeniem tego co kocham. Książek i światła. Choć inspiracja książkami bardzo luźna to ciesze się,że wreszcie pojawiły się na moich zdjęciach. Przedstawiam Wam pierwsze efekty :) Z pewnością dojdzie jeszcze kilka ujęć...

Wspomnienie dzieciństwa, czyli Tuwim i Brzechwa

2011-09-04T16:14:00.002+02:00

seria "Wiersze i wierszyki dla najmlodszych" - wyd. Wilga

:) Gadżet :)

2011-09-04T01:03:00.001+02:00

Kilka dni bez internetu zaowocowały amatorską wstawką , która bedzie pojawiać się przez recenzjami :)
co sądzicie?

Filmowy weekend :)

2011-08-29T10:54:00.005+02:00

Weekend zaowocował obejrzeniem filmów, które mogę Wam teraz krótko zrecenzować.

" Pożyczony narzeczony"

Taaak, miałam ochotę na głupią komedię romantyczną. Dostałam romantyczną, ale nie komedię i nie głupią. Na szczęście :)
Film opowiada historię dwóch przyjaciółek. Rachel jest bardzo spokojną duszą a Darcy to krzykliwa i pewna siebie..przyszła panna młoda. Okazuje się jednak,że pan młody to pierwsza miłość tej pierwszej. Po jednej z imprez urodzinowych wpadają na siebie i dziwnym zbiegiem okoliczności spędzają wspólnie noc. Tu zaczyna sie cała historia, w której Rachel nie może sobie wybaczyć zdrady przyjaciółki a pan młody zastanawia się jak zerwać zaręczyny,gdyż uświadamia sobie,że kochał Rachel od lat.

Historia niby banalna, ale film mimo wszystko bardzo mi się podobał. To piękna historia o przyjaźni, poświęceniu i prawdziwym uczuciu.

Obejrzyjcie koniecznie!!

........................................

Dzień później obejrzałam "Dzień dobry TV".
Komedia- uśmiałam się na kilku momentach do łez.
Poznajemy historię dziewczyny, która zostaje zwolniona ze stacji telewizyjnej i dzięki swojej determinacji przyjęta do innej stacji jako producent programu porannego. Okazuje się,że program cieszy się złą sławą, oglądalność spada i dyrekcja planuje zdjąć go z anteny. Nowa pani producent musi zrobić więc wszystko by program znów był popularny.

Po pierwsze- Rachel McAdams,którą uwielbiam i Harrison Ford oraz Diane Keaton. Mówić więcej? Mieszanka ta zaserwowała kawał dobrego,lekkiego ale bardzo inspirującego kina. Po obejrzeniu go do głowy wpadło mi tysiąc nowych pomysłów i nabrałam ochoty by...zwyczajnie działać a nie biernie siedzieć i czekać na szanse.

.........................................

"Jedz, módl się, kochaj"

Nie wiem czy muszę Wam opisywać o czym jest ten film. Pewnie większość z Was wie. Mamy tu kobietę, która nagle pojmuje,że choć kocha męża przestała być sobą i nie jest szczęśliwa. Decyduje się na rozwód i wyrusza w podróż by odnaleźć spokój i zrozumieć co takiego się stało,że przestała cieszyć się życiem.

Na początku byłam zafascynowana, później znudzona by za chwilę znów wciągnąć się w ten film i chcieć go obejrzeć drugi raz.
To taki film do obejrzenia przy lampce wina i spaghetti. Nie ma tu wielkiej akcji, nie ma też humoru. Jest muzyka, szczegóły, jedzenie, miłość, medytacja i ...szczęście. Szczęście, które każdy w nas powinien odkryć.
Skończyłam go oglądać i długo,dłuugo myślałam. W pewnym sensie jest to film o mnie. Przerażające odkrycie.

........................................

Dziś rano natrafiłam na "Wciąż ją kocham".

Wspaniały film.
Nie wiem nawet czy mrugnęłam oglądając go.
Savannah i John poznają się na plaży i zakochują właściwie od razu. Problem jednak w tym,że John jest żołnierzem i musi wyjechać na rok. Po roku wraca...by oznajmić,że przedłużył kontrakt o kolejne 2 lata. W tym czasie ich miłość przechodzi ogromną próbę, której nie zdaje. Co dalej?
Przekonajcie się sami!
Daleko tu do banału. Jest za to obraz pięknego uczucia,które dojrzewa na odległość i wyraża się w listach. Jest też cudowny wątek więzi syna i autystycznego ojca. Wzruszający film.

Jak widzicie weekend minął mi filmowo i żaden z filmów mnie nie zawiódł. Mogę z czystym sumieniem wszystkie te filmy polecić Wam na wieczór do obejrzenia w samotności lub w towarzystwie. Sądzę jednak,że na "Jedz , módl się, kochaj" typowy facet się wynudzi (wiecie jak jest ;-) nie dla nich wielkie przemyślenia i filozofie ).

Szukam filmu...

2011-08-27T12:03:00.001+02:00

Szukam dobrego filmu na dzisiejszy wieczór. Chciałabym coś relaksującego, więc dramaty odpadają. :) Polecacie coś?
Może być nawet z tych naiwnych, romantycznych amerykańskich komedii. Wczoraj oglądałam "Pożyczony narzeczony" i nawet mi się podobał.

Z pozdrowieniami dla sąsiadów - video recenzja

2011-08-23T20:02:00.002+02:00

"Czekoladki dla sąsiadki"
"Rymobranie"

Tajemnicza książka o miłości :) video-recenzja

2011-08-21T17:44:00.004+02:00

Jeśli szukacie książki o miłości, której daleko jednak do banału to ta,którą dziś przedstawiam, będzie dla Was idealna!
Nie jest typowo romantyczna, daleko jej do Harlequinów. Jest tu więcej erotyki niż ckliwych dialogów.
Wciągnęła mnie, dała się ponieść, oprowadziła po miejscach m.in. Wrocławia i obudziła ciekawość.

W zakończeniach książek szukam odpowiedzi albo podsumowania, lub postawienia kolejnego znaku zapytania. Nie lubię nijakich zakończeń a w przypadku ksiązek o miłości łatwo o takie, które są slodkie aż do
mdłości. W tym wypadku, choć granica była bardzo cienka, autorce udało się zachować umiar :) i zaserwowała zakończenie idealne dla tej książki, które czytałam sobie kilkukrotnie.
Chcecie wiedzieć o jakiej książce piszę?

Obejrzyjcie moje kolejne gadanie :

Na nowym...uff

2011-08-19T14:18:00.000+02:00

Już na nowym.
Przeprowadzka to istny koszmar o czym wielu z Was nie muszę mówić. Gdyby nie moja siostra pewnie nie dałabym rady. Dziękuję kochana!!
Mój strychowy zakątek wygląda coraz lepiej. Książki ułożone kolorystycznie,więc w mojej głowie również zapanował spokój :)
Jeszcze się nie zadomowiłam. To trwa zdecydowanie dłużej niż rozpakowywanie się. Muszę poczuć klimat tego mieszkania i okolicy.
Aaaa...co do okolicy... Poznawanie nowego miasta (wioski?) jest cudowne. Każdy sklep, droga, ludzie- wszystko nowe.
Podoba mi się to,że choć miejscowość nie ma praw miejskich to wygląda jak małe miasteczko. Mnóstwo sklepów, jest Biedronka ;-)), klub Fitness, gdzieś jest też mega kościół ( co to za określenie?? "mega"?) Ale tak, ze zdjęć wygląda niesamowicie i choć do kościoła mi daleko pod względem moich przekonań to chętnie go zlokalizuję i obejrzę.
Z plusów- wreszcie mam miejsce by wyjść z dziewczynami, mogę iść rano po bułki (co w poprzednim mieszkaniu było problemem), usiąść na balkonie i patrzeć na... No dobra, widok mam kiepski. No i jest ten klub fitness, z który kusi niedrogimi karnetami i możliwością wzięcia udziału w aerobiku, jodze czy wypoceniu się w siłowni.

Z minusów - tęsknię za moim rodzinnym miastem i jego cudnym klimatem, siostrą obok, rodzicami, fontanną przy rynku... (chlip...)

Wrócę kochani niedługo z video-recenzjami i będę zamęczać Was swoim gadaniem. Coś udało mi się przeczytać :) i to całkiem dobrego!
Na zdjęciu 1/4 mojego strychu :)

Zmiany,zmiany...

2011-08-12T12:05:00.001+02:00

Co za okropny sierpień!! Na początku szał poszukiwania nowego mieszkania, bitwa ze studentami,którzy teraz mają okres na wynajmy. W końcu znaleźliśmy mieszkanie w niewielkiej miejscowości zaraz pod Poznaniem. Uff... Wygląd okolicy, nowego lokum i perspektywa posiadania drugiego poziomu,który będzie wyłącznie MÓJ koi moje skołatane serce. Będę miała wreszcie miejsce, w którym ułożę wszystkie książki,płyty,zdjęcia, postawię stół z kwiatami, wstawię niewielkie łóżko i poczuję się ponownie jak panienka ;))
Siedzę więc pomiędzy pudłami, końca nie widzę, układam w głowie plan rozpakowywania tego wszystkiego i przygotowuję się na jutrzejsze malowanie pokoju,który docelowo będzie Olimpii. Miał być różowy- będzie różowy. Zakasam więc rękawy i pobawię się w malarza. Lubię takie męskie zajęcia- składanie mebli, malowanie, wbijanie gwoździ itd. Młotek mi nie straszny :)
Wracając do tematu. W niedzielę wielki wyjazd. Jestem przerażona. Znowu będę daleko od mojej rodzinnej mieściny i to mnie martwi. Na szczęście nie tak daleko jest autobus, trochę dalej tramwaj więc w godzinę dojadę. Liczę po cichu,że w końcu zdecydujemy się na drugi samochód dla mnie i będę mogła wykorzystać moje zdolności samochodowe.
Co do zdolności... w ciągu ostatniego tygodnia wyjeżdżałam może 3 razy. Przy pierwszym zgubiłam pilota do zamka, za drugim dowód rejestracyjny a za trzecim kluczyki ***... Dobrze,że samochodu nie zapomniałam ;)

Notka bez sensu, zawierająca dokładnie to,co mam w tej chwili w głowie- BAŁAGAN! Odezwę się z nowego miejsca...

*** - wszystkie rzeczy zgubione,znalazły się po kilku dniach w różnych, niespodziewanych miejscach.

Gdy książka trafia w sedno...

2011-07-30T13:28:00.003+02:00

Na początku przestraszyłam się, że mam do czynienia z filozofią Paulo Coelho - czyli proste prawdy ubrane w wielce mistyczne myśli.
Czytając jednak dalej nie mogłam się oderwać. Jakie to proste! Jakie odpowiedzi na wielkie pytania są banalne!

Ale od początku...
Chłopak imieniem Andy gubi się w swoim życiu. Mieszka pod molo, rozpacza i nie widzi szans na lepsze jutro- do czasu. W pewnym momencie pojawia się staruszek imieniem Jones. Rozmowa z nim otwiera przed chłopakiem nowe drzwi, odnajduje on bowiem inną perspektywę, z której powinien spojrzeć na swoje życie. Andy przez dalsze lata obserwuje staruszka, który pojawia się i znika zostawiając za sobą kolejnych, "naprawionych" ludzi. Nikt jednak nie wie kim jest, skąd się wziął, dlaczego przez lata się nie starzeje, gdzie śpi, co robi...
Poznajemy więc historie typowych ludzi, ich problemy , których rozwiązania zna właśnie Jones.
Historia właściwie banalna - kolejna książka w stylu "znajdź perspektywę", "przywołaj ziemskie przyciąganie" itd. Byłam sceptyczna.

Trafiłam jednak na rozdział, który idealnie odpowiedział na pytanie jakie ostatnio cały czas mnie męczy...
Jones zjawiał się w życiu innych w najgorszym kryzysie i znikał gdy tylko pojawiało się światełko nadziei.
Mogę dziś powiedzieć, że książkowy Jones zjawił się też u mnie i porozmawiał ze mną tak jak z innymi.
Nie mogę uwierzyć, że przeczytałam tę książkę akurat w tak trudnym dla mnie okresie.
Potraktuję to naiwnie jak znak.

"Mistrz" Andy Andrews, wyd. Otwarte

Gdy muzyka wyraża więcej...

2011-07-29T09:51:00.005+02:00

Gdy słucham muzyki w trudnych chwilach szukam słów, które wyręczą mnie w myśleniu. Dokładnie tak, jakby ktoś przelał moje własne myśli , stworzył piosenkę i wyśpiewywał mi ją dla ukojenia.

A tu jedna z moich ulubionych:

Dla wielbicieli dr House'a- recenzja video :)

2011-07-28T14:24:00.003+02:00

Wybaczcie bałagan w tle ;)

Dodatek do Sukcesu.

2011-07-18T10:10:00.004+02:00

Gdyby ktoś jeszcze nie zauważył, do gazety "Sukces" dodana jest książka Alexandra Mc Call Smith "Kobieca agencja detektywistyczna nr 1". Oczywiście zakupiłam słysząc odwieczne pytanie "Po co ci tyle książek,skoro i tak wszystkich jeszcze nie przeczytałaś??" Jak to po co? Jedni kolekcjonują znaczki, kamienie a inni książki. O. A świadomość,że po zakończeniu jednej mogę wybrać kolejną z wielkiego stosu ok setki książek, wprowadza mnie w dziwny błogostan.

Ładuję baterie.

2011-07-17T22:08:00.002+02:00

Jedno zdjęcie z dzisiejszej sesji. Dała mi siłę na kolejny tydzień.

Wpadłam po uszy. Pierwsza wizyta w bibliotece.

2011-07-12T20:36:00.003+02:00

Dopadło i mnie...zapisałam się do biblioteki.
I to JAKIEJ biblioteki. Nie chodzi tu o wielkość ani też ilość książek,bo ta jest raczej przeciętna. Pierwszy raz widziałam tak dobrze zaopatrzoną bibliotekę- mnóstwo nowości, kultowych tytułów, książek ,które tak chwaliliście na swoich blogach. Nie wiedziałam co wypożyczyć , chciałam wszystko!
Znalazłam ( Moni- możesz jawnie zazdrościć! ) Nabokova i jego "Król,Dama, Walet", wypożyczyłam także książkę "Mistrz" Andy Andrews.

Przy okazji ... szukam tytułu książki, która opowiada o parze ludzi i ich życiu (niekoniecznie razem) ale opowiedzianym z perspektywy jednego daty (ten sam dzień, miesiąc ale różne lata). Nie pamiętam nic poza tym... Pani bibliotekarka obiecała tę książkę zakupić... a ja chętnie wypożyczę ;)

O sensie moim.

2011-07-08T11:44:00.001+02:00

Wczoraj wykonałam pierwsze zdjęcie do drugiego foto-projektu o tajemniczej nazwie "36".
Uruchomienie analoga, włożenie do niego czarno-białego filmu, wdychanie chemii.. ;) Aparat analogowy pachnie zawsze tak samo- nie ważne czy to stary Zenit czy nowszy Nikon. Ten sam cudny,twórczy zapach.
I wreszcie uświadomienie sobie,że bateria w cyfrówce padła uniemożliwiając mi zrobienie testowych zdjęć. Pozostało więc jedno- dopracować wszystko w takim szczególe by te 2 wykonane zdjęcia były idealne. Ręka mi się trzęsła, serce biło jakoś szybciej i pobiłam swój rekord w długości sesji. Odejmujac czas na szukanie lakieru do włosów trwała może 5 minut. Dwa zdjęcia, dwie szanse, bez powtórek, bez cięć, bez poprawek. Aaajć. czekam więc aż film się zapełni i zaniosę go do wywołania. Będę chyba koczować przed labem. Dla mnie to taki projekt- próba. Nigdy nie miałam czarno-białego filmu, analog leżał w torbie od 6 lat.

Jeśli tylko zdjęcia wyjdą tak,jak to sobie wyobrażam wszystkich Was zaproszę na wystawę. :)

Dla mnie to jak wzięcie głębokiego oddechu. Mam przed sobą wielkie cele, które nie są związane z fotografią i muszę się ich trzymać jak mogę, ale druga strona aparatu, tworzenie, odkrywanie daje mi dodatkową siłę. Ciekawe czy ta siła pozostanie po odebraniu stykówki z foto-labu.

11 miesięcy... Lilianna

2011-07-05T18:02:00.003+02:00

czy ja Wam w ogóle pokazywałam jak szybko rośnie moja młodsza córa?? :) Na poprzednim blogu chwaliłam się nią gdy była noworodkiem, ale już 11-miesięcznej dziewczynki nie widzieliście. A więc pękam z dumy:

Książkoholika dylematy.

2011-07-04T13:42:00.004+02:00

Ulubiony ale jednocześnie irytujący moment- wybór kolejnej książki. Nie pomagają mi w tym stosy,które nie mieszczą się na półkach i leżą ułożone rzędami.
Od 3 dni zastanawiam się co czytać dalej,na co mam ochotę. Za dużo tych książek. Chciałoby się wszystkie...na raz.
Krążę gdzieś między Nabokovem (jak zwykle) a Smażonymi Zielonymi pomidorami potykając się o Muzowe nowości i Noaha Gordona.
Kiedyś robiłam wyliczanki ale z powodu wyżej opisanej ciasnoty na półkach liczenie straciło sens.
Ech... idę wystać kolejne 20 minut przed regałem.

"Opowieści przy kawie" Alexander McCall Smith

2011-07-04T11:41:00.001+02:00

Druga część o życiu mieszkańców Scotland Street.
Obawiałam się jej.Po doświadczeniach z wszelkimi "seriami" wolałam by nic nie zatarło dobrego wrażenia,jakie pozostawiła po mnie druga część.
Jakże się myliłam!

Po pierwsze i najważniejsze- czytanie drugiej częśći jest bez sensu jeśli nie przeczytaliście pierwszej. Mamy tu kontynuację kilku wątków , ciężko będzie się połapać o co chodzi bez przeczytania serii od początku.
W drugiej części mieszkańcy mają barwniejszą osobowość. Domenica na przykład z kobiety statecznej, spokojnej obserwatorki staje się niezaspokojoną łowczynią przygód! Mój ulubiony wątek chłopca Bertiego i jego nadopiekuńczej matki nabiera dodatkowej pikanterii gdy ojciec postanawia być ojcem i buntuje się przeciwko sztywnym zasadom wprowadzonym przez żonę.Matka odpuszcza, ale nie bez powodów. Bertie odzyskuje więc pozorną władzę nad własnym dzieciństwem- nie wie jednak,że czeka go niespodzianka....

Nie mogę uwierzyć w to,że taka książka mi się podoba. W zasadzie nie ma tu wielkich zaskoczeń, pędzącej akcji, nie ma wyraźnych wątków (jest ich kilkanaście,ale żaden nie dominuje), jakiegoś punktu zaczepienia a mimo to z chęcią sięgnę po cześć trzecią pobijając tym samym swój rekord. Mieszkańcy są tak ludzcy, że wsiąkam w każdą opisaną chwilę z ich życia.
Zaczynam rozumieć fenomen Alexandra McCall Smith'a. Jego książki są dobre na wszystko - sposób narracji dziwnie uspokaja a historie relaksują.
Chwytam więc "Miłość nad Szkocją" z niecierpliwością czekając na reakcję Bertiego na wielkie 'bum' w jego życiu.

2011-06-24T20:11:00.002+02:00

Intensywna końcówka sesji- jeszcze kilka dni,jeszcze kilka...
A tym czasem cytat,który wpadł na mnie na facebooku :) Coś w tym jest...

Julia - fotoprojekt odsłona druga :)

2011-06-17T16:41:00.005+02:00

KLIKNIJCIE BY POWIĘKSZYĆ
Wybaczcie ciszę książkową... od lipca to się zmieni. Póki co jedyne książki,które mogę czytać związane są ze studiami...:/
Ale gdy mam wolną chwilę (a raczej gdy jej nie mam ale udaję,że ze wszystkim się wyrobię) fotografuję ten mój książkowy projekt.
I tak wczoraj powstala Julia ...

Fotoprojekt- Bridget Jones

2011-06-13T09:01:00.002+02:00

Witajcie. Pisałam Wam już kiedyś,że szukam kobiet z książek. Rozpoczęłam wczorajszą sesją projekt, który jest dla mnie ważny - po pierwsze łączy ze sobą dwie pasje- książkową i fotograficzną,po drugie jest to właściwie pierwsza taka seria i po trzecie ,duża szansa, że po zakończeniu powiększenia pojawią się w formie wystawy.
Zadanie dla Was - może jakieś propozycje nazwy tegoż właśnie projektu? Myślałam o czyms w stylu "Między stronami" albo "Piąta strona"...

No dobra. Czas na pierwszą kobietę - Bridget Jones. Znalezienie modelki graniczyło z cudem. Która kobieta zgodzi się pokazać swoje fałdki, zagrać, wczuć się w rolę, mieć dystans do siebie... aż nagle pojawiła się znajoma, która swoją otwartością i brakiem ograniczeń zainspirowała mnie do wielu,wielu przemyśleń.

Przy muzyce z filmu o Bridget "All by myself" powstały więc ujęcia połączone w kolejnym etapie produkcji z cytatami:

TU ZDJĘCIA z cytatami- KLIK

Ponarzekałam ;)

2011-06-09T10:07:00.003+02:00

Jak to jest... Gdy mam natłok spraw,obowiązków to pojawia się milion dodatkowych pomysłów i ten czas jakoś dziwnie nie chce się rozciągnąć?
Sesja egzaminacyjna a ja mam brutalne zderzenie z rzeczywistością. Przecież już dawno minęły czasy,kiedy mogłam tylko się uczyć i rozmyślać o niebieskich migdałach. Lili zaczęła raczkować co oznacza wyrzucanie wszystkiego z szafek, zjadanie każdego paprocha z podłogi, w dodatku ma zapędy na wstawanie co kończy się jeszcze płaczem.
A gdy już błogo sobie zaśnie to przecież jest jeszcze druga maluda, jest praca, są plany, coś trzeba robić by utrzymać się na tym padole.
Chcesz się uczyć? Dobra! Ale w nocy. Noc jest najlepsza. Cisza, spokój, komputer wyłączony, telefony milkną ale mój mózg też jakby... milczy?
zzzZZzzzZZZzzzzZzzzZZZZzzzzzz...

Pod napięciem ;)

2011-06-07T16:46:00.004+02:00

Roznosi mnie dzisiaj.Mam ochotę przemeblować całe mieszkanie, pomalować ściany, zmienić coś w sobie, w innych, w chmurach,słońcu... kurde wszystko od nowa!! Gdyby się dało!!!!!!...
Jeśli burza mnie nie zaskoczy może pobiegam wieczorem by wyładować energię. Czy Wy też macie takie dni? Gdy krzesła i kanapa to najwięksi wrogowie?
Marzy mi się wycieczka, podczas której można się pobrudzić, zmęczyć, poprzeklinać na "ten głupi pomysł" ;)
Zdecydowanie dzisiaj mam szczyt energetyczny.

Lo...

2011-06-03T20:00:00.003+02:00

Mialy być zdjęcia inspirowane Lolitą. Nie wyszło dokladnie tak jak chcialam i póki co nie potrafię ocenić tych zdjęć...

"Nie ma o czym mówić" - jest o czym.

2011-05-25T16:45:00.004+02:00

Trochę niepewnie zabieram się do tej recenzji. Dziwna książka. Możemy dzięki niej poznać życie,myśli (?) bezdomnych i zagubionych.
Tak można to opisać w wielkim skrócie.

A teraz rozwinę...

Widząc bezdomnych na ulicy, jako dziewczynka-nastolatka, podchodziłam do nich , chciałam filozofować, uprawiać tanią psychologię. Potem zmieniłam taktykę i kupowałam im bułki w McDonaldzie. W dorosłym życiu straciłam część sentymentów, szczególnie gdy przyszedł do mnie niby bezdomny i prosił o pieniądze. Starym zwyczajem zaproponowałam jedzenie a on oparł: "Pani, ja mam tyle jedzenia,że w plecaku mi się już nie mieści".
Cóż... Wracając do książki. Historie bezdomnych,zapomnianych,pogubionych są krótkie- czasem tylko jednozdaniowe. Niektóre opisane są z perspektywy autorki i tego jak ona widzi spotykanych ludzi a inne to cytaty, wypowiedzi tych zagubionych ludzi.
Czasem czytałam z zapartym tchem a innym razem poczułam,jakbym czytała zapiski tej aspirującej na wielkiego psychologa nastolatki. Jedne zdania są mocne, wbijają w fotel, dają do myślenia a inne... wpisane bez sensu,jakby miały tylko zapełnić puste miejsce.
Mam też problem z tekstami, które są niby odzwierciedlenniem słów samych "zainteresowanych". Wierzę,że wśród bezdomnych, pogubionych, część to inteligentni ludzie,którzy gdzieś zbłądzili. Większość ma jednak mózgi wyprane denaturatem ,przez co trudno mi było uwierzyć w słownictwo, formę , poprawną polszczyznę... zabrakło mi ulicznego "kurwa" jako przerywnika. Często zbyt patetycznie, zbyt przemyślanie,zbyt ostrożnie.
To są moje główne zarzuty co do tej książki. Jest jeszcze jeden - finansowy. Książka jest niewielka a kosztuje 29,90zl... chociaż...

I tu czas na pozytywy.

Tak jak napisałam, jest w niej wiele stron,które powtarzałam,wracałam i szukałam dodatkowego sensu. Jest wiele zdań,które wbiły się w moją głowę. I wreszcie,najwazniejsze. Bułki w Mc Donaldzie już nie kupię ale spróbuję spojrzeć na nich inaczej. Będę przechodzić obok i zastanawiać się co , jak ,dlaczego. Nie znajdę wyjścia z tej sytuacji,bo jestem zbyt malutka by wszystkich wyciągnąć z dna (te ambicje już mi przeszły),ale może dzięki tej książce, którą mimo słów krytyki uważam za lekturę interesującą, znajdzie się ktoś,kto rozpozna w tekście Panią Halinkę,Zenka, czy inną osobę i zdecyduje się pomóc. Tak po prostu.

................

"Nie ma o czym mówić" Marta Szarejko, wydawnictwo AMEA

Pan Stos

2011-05-22T11:56:00.003+02:00

Dawno nie było u mnie książkowych stosów. To książki zebrane w ciągu ostatniego miesiąca. Część od MUZY i AMEA a część to moje prywatne zdobycze. I tak od góry:

Kupione/znalezione :)
- Studium w Szkarłacie - moje pierwsze spotkanie z Holmesem.
- Samotny mężczyzna - z nowym Zwierciadłem.
- Wicked - kupione w Tesco za całe 6 zł :)
- Anne Frank "Dziennik" - tej chyba nie muszę przedstawiać

Od wydawnictw cała reszta, na dole jest "Nowy wspaniały świat" jako książka niespodzianka od Muzy i "Pałac Północy" w formie audiobooka (czyli pierwszy raz posłucham a nie poczytam).

Wybaczcie jakość zdjęcia, chwilowo nie mam przy sobie żadnego aparatu.

O książkach do recenzji - video

2011-05-17T22:55:00.000+02:00

Chcecie bajki? :)

2011-05-16T12:33:00.003+02:00

Jestem oczarowana. Nawet nie wyobrażacie sobie na ile kiepskich książek dla dzieci trafiam, jak trudno jest wybrać coś wartościowego. Niestety najczęściej muszę przekopać się przez stos książek, które nawet nie powinny tak się nazywać. Prosta, obrzydliwa grafika, jedno zdanie lub dwa kiepsko zrymowane i "książka" gotowa. Tragedia. Ale wracając do tematu oczarowania. Poza "Roztrzepaną sprzątaczką" dostałyśmy też "Pchłę Szachrajkę". Po pierwsze WIELKIE BRAWA dla ilustratora Macieja Szymanowicza! Nie mogę się napatrzeć. To ilustracje nie tylko dla dzieci ale też dla dorosłych. Uwielbiam,uwielbiam,uwielbiam!

Drugie brawa dla wydawnictwa. Piękna seria, dopracowana w każdym szczególe. I uwaga- CENA! sprawdziłam na merlinie, 13.50zl! Książkę dostaniecie pewnie w każdej księgarni w okolicy 20 zł a to rozsądna kwota za taką książkę.

Mam recenzować Jana Brzechwę? Nie mam śmiałości :) Co tu z resztą recenzować? Dowcip, treść, przekaz. Śmiałyśmy się obie czytając tę książkę a tytułowa Pchła Szachrajka to taka babeczka, którą chciałabym kiedyś poznać :) Dla mnie już zawsze będzie wyglądać dokładnie tak jak przedstawił ją Pan Maciej.

Zbliża się Dzień Dziecka, mamy też okres Komunii...dlaczego by nie kupić książki z tej serii? Ja na pewno kupię :) Dla mojej maludy, dla siostrzeńca... to zdecydowanie lepszy prezent niż jakakolwiek zabawka.

"Trzy miłości" Lilian Seymour Tułasiewicz

2011-05-13T21:18:00.002+02:00

Zwariowałam i nagrałam- Roztrzepana sprzątaczka.

2011-05-09T16:49:00.005+02:00

Uprzedzam pytania- nic nie brałam ;-)

Śpiewający Dr House- LOVE,LOVE,LOVE!!!!!!!

2011-05-07T20:25:00.004+02:00

Aaaaach ten Doktor House... zabrał mi wiele godzin, w których z wypiekami oglądałam kolejne odcinki, ale PŁYTA HUGH LAURIE (!!) to dla mnie IDEAŁ! Wrócił dobry,stary blues, wróciły leniwe wieczory w zadymionym, głośnym klubie.
A pierwszy utwór na płycie, nazwijmy to intrem, jest genialny. Czekajcie (ja też czekam) na premierę w Polsce (jeszcze w maju) i kupujcie!

Tu wspomniany pierwszy utwór:

A tu kolejny:

Przy tym Olimpia tańczy po całym pokoju. Ma gust dziewczyna!!

Z placu boju.

2011-05-06T17:39:00.018+02:00

Dlaczego doba ma tylko 24h??No dlaczego?????!!!! Przecież tyle mam do zrobienia! Chcę zorganizować kilka sesji, mieć czas dla dzieci, na pracę, na rozwój, na studia. A ten dzień nie chce się rozciągnąć chociaż nastawiam budzik na 5.00 i witam go redbullem mając wielkie ambitne plany.
Aaa... w planach nie zawarłam zrobienia obiadu? No to godzina snu do tylu. Wiem,szaleństwo ale ciagle chcę więcej.

Co 2 tygodnie spotykam się z grupą kilkunastu pasjonatów fotografii ( z tego miejsca pozdrawiam Sherlocków,którzy znaleźli mojego bloga ). Te 2-3h spędzone na rozmowie o zdjęciach, nauce techniki wsród tak energetycznych i otwartych osób to czas, który warto poswięcić. A ja jestem szczęsliwa, że mogę ich czegos nauczyć a oni również i mnie.

Z dzieciowego placu boju - starsza po 2 tygodniach chorowania poszła znów do przedszkola i przy odbieraniu jej robi dantejskie sceny bo nie chce wrócić do stęsknionej matki (ech..) :) A maluda skonczyla 9 miesięcy, wreszcie pojawił się przyjaciel ząb, który postanowił wyjsć nie na dole a na górze. Mam więc w domu malutkiego króliczka :)

Z książkowego swiatka- czytam książkę "Trzy miłosci" i glowię się caly czas dlaczego nie powstalo nowe wydanie tej książki?? Skazana na niepamięć? Jak to jest? Wydawnictwa sięgają tylko po kultowe tytuły lub bestsellery? Nie chcą ryzykować z czyms starszym,ale równie dobrym?

Po tej krótkiej relacji znikam dalej do książek. Jutro rozpoczynam egzaminacyjny pęd.

Dwa świetne filmy

2011-05-04T16:02:00.006+02:00

Prawo jazdy jest już moje. Rozbijam się więc po mieście starając nie rozjechać nikogo (dzisiaj było blisko...ech ci rowerzyści :P ) ale jestem dobrej myśli i mam nadzieję na udoskonalenie moich umiejętności.

Ostatnio obejrzałam dwa filmy- "The Rite" (Rytual) oraz "Unthinkable" (Bez regul).

Zacznę może od "Rytuału". Kto gra? Anthony Hopkins i już samo to nazwisko powinno Wam nasunąć skojarzenie,że film jest świetny.
Film opowiada o mężczyźnie,który w ucieczce przed swoim zaplanowanym i ponurym życiem postanawia wstąpić do seminarium. Studiuje z bardzo dobrymi wynikami ale nadal wątpi, nie wie w co wierzy, nie wie czy złożyć śluby i zostać księdzem. Zostaje więc wysłany na kurs dla egzorcystów i tak poznaje jednego z najlepszych egzorcystów ( w tej roli Hopkins). To co zobaczy na dobre zweryfikuje jego poglądy i doprowadzi do.... A to już pozostanie tajemnicą. Koniecznie obejrzycie. Lubię taką tematykę, więc od początku bardzo mnie ten film zaciekawił i nie pozwolił od siebie oderwać. Gra wspomnianego już A.Hopkinsa to mistrzostwo , czemu dał wyraz ponownie w tym filmie.

Wczoraj (w przewie między książką prawniczą a książką prawniczą ;) ) obejrzałam jeden z nowszych filmów z Samuelem L. Jacksonem.
Mamy tu historię Amerykanina, który staje się terrorystą w imię Allaha. Nagrywa film, w którym zdradza,że rozstawił w trzech miastach Ameryki bomby nuklearne a sam po niedługim czasie oddaje się w ręce państwa. Samuel L. Jackson gra twardego i bezwzględnego negocjatora. Terrorysta, upatrując w zadawanych mu przez agentów cierpieniach wolę Boga,w żaden sposób nie chce ujawnić gdzie ukrył bomby a zegar tyka...
Od początku wbił mnie ten film w fotel a końcówka całkiem zaskoczyła. Wiem,że filmy o podobnej fabule powstawały nie raz ale ten wydaje mi się być wyjątkowy. Poszukajcie i obejrzycie koniecznie!!!

PS.
Mam sporo książek do zrezenzowania, ale od prawie 3 tygodni walczę z chorobą,którą przyniosla córka z przedszkola.Jak tylko mój glos się unormuje to nagram kolejne filmiki. Chyba, że wolicie pisane recenzje?

Co w głowie to w książce...

2011-04-18T08:40:00.004+02:00

Od dzisiaj możecie dodawać swoje buźki do mojej strony na facebooku :) Długo się opieralam,ale w końcu postanowiłam się uspołecznić :)

Czytam Nabokova - dłuugo,powoooli, z własnego wyboru :) Rozkoszuję się każdym słowem. Romans z Vladimirem kwitnie.

Ostatnio widziałam w DD Tvn wywiad z dziewczyną,która napisała książkę. Nie pamięam teraz tytułu,ale dotyczyła ogólnie mówiąc młodzieńczych buntów. Sama autorka miała 19 lat i kreowała się na niezależną,zbuntowaną, pewną siebie i swoich racji anarchistkę.Wystarczyło jedno pytanie "A co to jest anarchia" a dziewczyna wpadła w niemałe zakłopotanie "yyy...no bunt przeciw władzy", " A co by było gdyby nie było żadnej władzy?" "yyy...nie wiem"... Ale nie o tym chciałam...
Pisarz musi mieć coś w głowie, musi być inteligentny. Przekonuję się o tym przy każdej powieści Nabokova. Książki ten dziewczyny nie przeczytałabym nawet za darmo.Wątpie by mogła w jakikolwiek sposób mnie wzbogacić... chociaż może prymitywna ;) telewizja wyrobiła we mnie takie zdanie a w rzeczywistości autorka okazałaby się całkiem dojrzałą osobą?
A wy? Zwracacie uwagę na poglądy niektórych autorów? Czy , jeśli nie lubicie np. Cejrowskiego, to nie czytacie jego książek?

Pośpiewałam ;)

2011-04-16T10:22:00.001+02:00

Witam Was weekendowo i życzę duuużo słońca...

Mam,Mam,Mam!!!!!!

2011-04-15T11:40:00.003+02:00

Muszę się pochwalić! Zdałam wczoraj egzamin na prawo jazdy ;)) Z tej okazji, że już niedługo będzie mnnie można spotkać na drogach proponuję zaopatrzyć się w tej hurtowni:

http://www.hurtowniatapicerska.pl/category/pianki-tapicerskie-t35-zielone

Owinąć swoje samochody ze wszystkich stron! ;)

Było ciężko. Trafiłam na egzaminatora,który bardzo chciał mi udowodnić,że nie umiem jeździć ale ja się nie dałam. Jedno z założeń na ten rok zrealizowane.Czas przystąpić do realizacji kolejnych...

O tym jak stałam się stara i "Sokół Maltański"

2011-04-11T12:22:00.001+02:00

Olimpia poszła dziś do przedszkola- pierwszy raz! I wiecie co to oznacza? Nie mam już wymówki,muszę się uczyć. Jedno dziecko i to w dodatku 8-miesięczne to pikuś (pan pikuś).
:) No i nagle poczułam się...starsza, zmarszczki dostrzegłam w lustrze i z tego wszystkiego spadłam z przedszkolnych schodów. :) Czekam z niecierpliwością na odbiór młodej i relacje.

Uporałam się z "Sokołem Maltańskim". To nie to,że była nudna, męcząca i się dłużyła. Właściwie patrząc na mojego męża,który pochłonął ją w jeden dzień śmiem stwierdzić,że to genialny kryminał.
Dobry kryminał z potwornie durnym zakończeniem.
Zaczyna się od tego,że w gabinecie detektywa pojawia się kobieta, która zleca mu odnalezienie pewnego człowieka. Podczas akcji śledzenia go, wspólnik detektywa zostaje zamordowany. Kto to zrobił? Dlaczego giną kolejne osoby? Co mają z tym wspólnego kobiety,które kręcą się wokół głównego bohatera i mamią swoimi wdziękami? I wreszcie...czym jest Sokół Maltański?

Nie jestem specem od kryminałów, przeczytałam tylko kilka i nadal nie umiem rozróżnić dobrych od złych, ale ten był zekranizowany, zdobywa świetne recenzje w internecie,więc chyba warto do niego zajrzec. Gdyby nie zakończenie, które bardzo mnie zawiodło (i nie chodzi tu o rozwiązanie zagadki a o poprowadzenie fabuły po zakończeniu śledztwa) mogłabym polecić Wam tę książkę bez mrugnięcia okiem.
Jeśli jednak znajdziecie ją w bibliotece, antykwariacie to wypożyczajcie/ kupujcie bez zastanawiania.

Znowu gadam ;) tym razem inaczej- video

2011-04-06T20:36:00.003+02:00

O okładkach dzisiaj. Nagrałam w tempie ekspresowym wykorzystując bajkę w tv i spanie najmłodszej. Okładka jest dla mnie integralną częścią książki i skoro już płacimy te potworne niekiedy pieniądze za ksiązkę to oczekuję przemyślanego wydania.
Stąd moje peplanie ;)

Kwietniowe postanowienia ;)

2011-04-01T12:01:00.002+02:00

Nadszedł kwiecień, czas biegnie zdecydowanie zbyt szybko.
Z drugiej strony lubię pierwsze dni miesiąca bo to dla mnie kolejny powód by postanawiać.
:) Uwielbiam tworzyć listy i planować,planować... na pierwszym miejscu wysunęła się dieta. Idealny moment by zacząć. Mam więc plan (ha! znowu! ) posiłków dla całej rodziny i dla siebie osobno. Dzisiaj mam dzień oczyszczający więc piję wodę i zapominam o zapachach dochodzących z kuchni. O pozostałych członków rodziny też wypadałoby zadbać - Olimpia na widok warzyw ucieka, więc błagam o pomysł jak jej przemycić trochę witamin! Dodatkowo wczorajsza rozmowa z M, który sam przyznał, że chyba czas coś zmienić bo zaczyna czuć się jak kaleka z tymi dodatkowymi kilogramami.
Żeby nie było tak idealnie przywiózł do domu wieeeeelki kawał jabłecznika, kremowe rurki i ptasie mleczko (chyba z okzji pożegnania z cukrem). Walczę więc dziś dodatkowo ze swoją silną wolą.

Drugim postanowieniem jest regularna nauka. Niestety nadal nie potrafię tak zorganizować dnia by na wszystko wystarczyło czasu. A książki prawnicze na drugi semestr straszą objętością i drobnym drukiem. Historia nigdy nie była moją mocną stroną ( ekhm.... wspominałam już, że jako uczennica 4-5 klasy podstawówki napisałam na kartkówce,że 966r to ucieczka Bolesława Chrobrego do Kenii?) a przedmioty w większości związane z historią prawa... To będzie chyba decydujący semestr.

No i trzecie postanowienie - buuu prawa jazdy nie zdałam w marcu,więc 14 kwietnia mam powtórkę z egzaminu praktycznego. Pisałam Wam o tych lewoskrętach,nie? Właśnie na tym oblałam....Nie mam dla Was żadnego kawału z okazji dzisiejszego dnia, wystarczył mi humor mojego brata,który zadzwonił i powiedział,że ciocia miała zawał i leży w krytycznym stanie w szpitalu... przemilczę lub pocisnę gromy.

Video recenzja "Dla Was"

2011-03-26T22:55:00.003+01:00

Czym więcej nagrywam tym więcej bzdur mówię ;)) Wybaczcie pomyłki i durne miny. Wieczór jest, pies drapał podłogę (co słychać) ale postanowiłam nie rezygnować i dokończyć "dzieło" ;) Inaczej musiałabym poczekać kolejny tydzień na przypływ energii.

A tak,prywata

2011-03-19T10:26:00.006+01:00

Zaczytuję się w "Dla Was" i jutro może uda mi się wrzucić filmik. Chyba,że choróbsko mnie rozloży to Wam tego oszczędzę ;)

Z dzieciowego placu boju - Lilianka usilnie próbuje pelzać ale narazie czyni to w tępie ekspresowym wokól wlasnej osi. Siedzenie trenujemy, dzisiaj z pewnymi sukcesami. Czekamy na wiosnę!
We wtorek czeka mnie egzamin na prawo jazdy. Jestem przerażona,bo ten dokument jest mi niezbędny do dalszego egzystowania, ale moja jazda (a raczej rozpoznawanie terenu) mogloby być lepsze. Czy tylko ja tak mam? Jestem sobie na jakims bardziej zzłożonym skrzyżowaniu , mam skręcić w lewo i... i stoję na światłach zastanawiając się , w którą uliczkę powinnam wjechać ;) (ale wstyd). Nie liczę,że zdam za pierwszym razem chociaż byłoby miło ;)

Pozdrawiam Was weekendowo życząc duuużo spokoju.

"Pudełko ze szpilkami" video recenzja

2011-03-09T23:07:00.005+01:00

Dzisiaj kolejna video recenzja. Ciekawa jestem czy kiedys nauczę się mówić w tych filmikach wszystko co zaplanuję, bez żalowania później,że tego nie powiedzialam, a tu za dużo itd. W dodatku wybaczcie blędy - późno już i nic lepszego na ten moment nie zdolam nagrać (a momentów, w których mogę nagrywać jest tak niewiele,ze wyrzucenie tego filmiku to czyste marnotrawstwo czasu). "Pudelko ze szpilkami" Grażyna Plebanek
Nie wiem czy filmik jest w wystarczającej jakosci i czy dobrze mnie slychać- w razie problemów proszę o informację.

Misja specjalna- nowy stos

2011-03-09T13:46:00.001+01:00

Chwilkę temu dostałam stos książek- zakurzonych, zmarniałych, niechcianych... Przedstawiam Wam więc moje nowe dzieci i zapytuję: czy ktoś zna jakąś z tych pozycji i może coś na jej temat powiedzieć?? :)

Wiosenny wygląd

2011-03-08T09:35:00.001+01:00

Nowy wygląd... chyba muszę się przyzwyczaić:) Co sądzicie?

Moje półeczki

2011-03-05T10:16:00.002+01:00

Idąc za modą pokazuję moje skromne póleczki z książkami. Zbyt wiele ich nie ma... i polowa z tych książek czeka na przeczytanie.

Krótka refleksja o polskiej muzyce

2011-02-25T12:27:00.005+01:00

Mam taki zwyczaj, że uczę się w nocy przy jakiej muzycznej stacji.Tym razem wybrałam ESKA TV i jestem przekarmiona patosem i grafomaństwem na dlugi czas. W nocy "leci" glównie polska popularna muzyka... Cos w stylu "widzialem cień, byla jak sen,noc ciszy gra, kocham cie ja, jehee" (jehee najważniejsze)
Wyłączyłam bo za bardzo skupiałam się na wychwytywaniu tych "smaczków" zamiast na ekonomii.

Chcesz schudnąć?- recenzja video

2011-02-20T16:01:00.004+01:00

Kolejna video recenzja. Nie zwracajcie na moje rozwiane włosy, dzisiaj nie chciały wspólpracować :)
Książka: 100 sekretów diety- Anna Selby

Szukam kobiety

2011-02-17T16:39:00.002+01:00

Szukam bohaterki książki (glównej lub jednej z glownych),która zapadła Wam z jakiegos powodu w pamięć.Może była wyjątkowa, bo miała "charakterek",a może uczestniczyła w jakiejś niesamowitej historii? Możecie podać jakieś ciekawe tytuły książek i chociaż krótki opis dlaczego akurat ona? :)

...

2011-02-16T07:37:00.003+01:00

Od dzisiaj nakładam krem przeciw zmarszczkom.

Nie lubię Was,grrrrrr

2011-02-09T22:26:00.002+01:00

:) W co drugim blogu piekne stosy a ja od miesięcy nie kupilam sobie książki. Mam focha,o!

Spadłam pod fotel.

2011-02-07T10:31:00.006+01:00

"Black swan"
Arcydzieło!!!! Po obejrzeniu filmu długo nie mogłam dojść do siebie. Natalie Portman zagrała nieziemsko, zdjęcia, muzyka - porażające. Dawno nie oglądalam tak genialnego filmu. NIe mozecie przjesć obok niego obojętnie!

Sesja i matczyne dylematy

2011-02-03T12:42:00.004+01:00

Sesja - zasypiam na siedząco. Po ostatniej nocnej nauce na egzamin z ekonomii nie mogę dojsc do siebie i mój organizm błaga o senną regenerację. Nic z tego. W sobotę łacina, trzeba jakoś przetrwać.
Z dwójką małych dzieci, pracą i zajmowaniem sie domem naprawdę ciężko mi ogarnąć całość materiału. W dodatku ponownie odbywam kurs na prawo jazdy (2 lata temu robiłam,ale nie skonczylam) i rozbijam się autkiem po mieście ;)
Oczywiście podczas dziejszych jazd wyszło moje niedospanie i reakcja na różne sytuacje niekoniecznie była tak sprawna jak powinna być.

Lilka...przyprawia moje matczyne serce o nerwy :) Ja wiem,każde dziecko rozwija się po swojemu, różne etapy pokonuje w innych miesiącach ,ale moja mała jest wyjątkowo oporna na elementy tj przewracanie się na brzuch czy z brzucha na plecy. Emocjonalnie wydaje się być ok - śmieje się w głos, reaguje na wszystko, piszczy do zabawek, chwyta wszystko co jest w zasięgu jej rąk ale leżenie na brzuchu zdecydowanie nie należy do jej ulubionych. Martwię się..są dzieci,które na tym etapie siedzą albo pełzają a ona patrzy swoim cielęcym wzrokiem i zdaje się pytać powolnie "ale ooo cooo choooodzi? Mam czaaas". Może to wynika z jej baardzo spokojnego temperamentu? Zawsze bylam straszną panikarą i muszę sama siebie przekonywać, że ma faktycznie czas.

Cóż... kończe, ius lacinus czeka...

Recenzja video- Dziecięce czytanie

2011-01-22T11:30:00.005+01:00

Dzisiaj inaczej- mini recenzja ( zbyt szumne slowo bo zbyt wiele o książce nie powiedzialam) "Martynki" z udzialem mojej córy. Najlepszą rekomendacją jest chyba to, że zna ją na pamięć :)

Książka,która mnie pokonała...

2011-01-16T08:32:00.004+01:00

NIe dość, że piszę tu raz na miesiąc, to jeszcze taki post...
Męczyłam "Pismo Leonarda" bardzo długo. Przeczytałam kilkadziesiąt stron i zaczęłam ponownie bo okazało się, że uciekło mi sporo wątków. Tym razem doczytałam do 110 strony i skapitulowałam.
Nie mam zbyt wiele czasu na czytanie dla przyjemności więc absurdem było by męczenie się przy tym.
"Pismo Leonarda" to historia dziwnej dziewczyny, która ma wyjątkowe zdolnośći - przewiduje przyszłość, ma niesamowitą pamięć, pisze litery jak w lustrzanym odbiciu i ogólnie czuje niewytłumaczalny związek z lustrami. I...to by było na tyle. Historia jest opowiedziana oczami różnych osób,które ją spotkały i to chyba też nie do końca mi się spodobało bo lubię znać uczucia głównego bohatera. W dodatku pokonały mnie opisy, ciągłe schodzenie z tematu (chciałam się dowiedzieć czegoś więcej o tej dziewczynie a nie wczytywać się w często nieistotne szczegóły życia mówiących o niej osób). Niestety pierwsza lektura w tym roku okazała się dla mnie klapą. Czytałam wiele pozytywnych recenzji na innych blogach, muszę więc uznać , że albo mam jakieś braki intelektualne i poprostu tego "nie łapię", albo coś niesamowitego dzieje się po tej 110 stronie. A może ( i tak staram się tlumaczyć tę ksiązkę) poprostu nie trafila na okres, w którym mogę się tak skupić i wczytać w jakieś niuanse. Poniewaz to chyba pierwsza, negatywna blogowa opinia, proponuję się mną nie przejmować i przetestować to na własnej skórze :)

Czas wiercenia.

2010-12-28T16:13:00.004+01:00

Okres między Świętami a Nowym Rokiem jest dla mnie czasem na przemyślenia, plany, wyznaczanie celów, wymazywanie lub wklejanie. Tak więc czynię jak zawsze – wiercę ile mogę.
Nic konkretnego nie czytam,nie mogę się wciągnąć w żadną lekturę , choć na stoliku leży „Pismo Leonarda” Diny Rubiny. Przyszedł też czas na naukę do sesji egzaminacyjnej – zakopałam się w notatkach i książkach po nos.

Moja córcia skończyła wczoraj 3 latka. Nie mogę uwierzyć,że to przeleciało tak szybko. Patrzę więc na Lilkę i staram się wchłaniać każdą minutę. Nauczyłam się doceniać czas. Sami popatrzcie jak już urosła :) Chciałabym już dziś złożyć Wam życzenia na 2011 rok ale... poczekam, dojrzeję. Mam przeczucie,że ten rok będzie dla mnie przełomowy. Wiele spraw będzie musiało nabrać konkretnego biegu, zweryfikuję swoje możliwości intelektualne ( ;-) ), spróbuję przestać być bierna w życiu zawodowym i podejmę ważne decyzje, mam nadzieję,że dobre.

Z całego serca..

2010-12-24T13:40:00.002+01:00

"Jest taka Miłość, która godzi ogień z wodą, I wolność taka, co własnej woli zamyka drogę. Jest taka radość, która pulsuje milczeniem, I pewność taka, co się upewnia nierozumieniem"

Życzę Wam Swiąt,które pomimo przepychu i stosu prezentów pod choinką, będą swoim ciepłem i rodzinną atmosferą przypominały dlaczego zbieramy się przy wigilijnym stole i cieszymy z każdej minuty.
Życzę Wam spokoju ducha i celebrowania chwili. To czas dla rodziny, przyjaciół, osób,które nas potrzebują. Niech trwa.

"Książę mgły" - nie dla dzieci

2010-12-20T12:42:00.004+01:00

Wreszcie mogłam przeczytać książkę, nie związaną ze studiami.
Na początek muszę napisać,że to moje pierwsze spotkanie z tym autorem,więc moja opinia jest nieskalana wrażeniami z poprzednich, bestsellerowych powieści.

„Książę Mgły” opowiada o rodzeństwu Maxie, Anicie i Irinie, które wraz z rodzicami przeprowadza się z dużego miasta do nadmorskiej mieściny by uciec od obrazów straszliwej wojny. Zamieszkują oni w dużym domu,który poprzednio należał do rodziny Fleichmannów i został opuszczony zaraz po tym, jak zmarł tragicznie ich pierworodny syn.
Nikt z nich nie przypuszcza,że dom oraz całe miasto jest naznaczone przez diabelskie siły.
W ogrodzie poruszają się posągi, coś przerażającego wyłazi z szafy, wskazówki zegara biegną wstecz...
Max wraz z Anitą oraz kolegą Rolandem postanawiają rozwikłać zagadkę. Wszystkie ślady prowadzą do starego latarnika- dziadka Rolanda i jednocześnie jedynego ocalałego z katastrofy statku Orfeusz. Okazuje się,że na tym statku płynął ktoś, kto posiadał nadludzkie siły, spełniał życzenia każdego w zamian za straszliwe obietnice.
Zbliża się 25 lat od wypadku...Złe moce zaczynają się odradzać.

Tyle tytułem wstępu. Nie mogę zdradzić więcej fabuły, bo streszczę całą ksiązkę.
W stylu trochę przypomina mi „Atramentowe serce” C. Funke , życie codzienne przeplata się z zaawansowaną magią, klątwą, chęcią zemsty.
Książka nie jest wielka objętościowo- niecałe 200 stron czyta się bardzo szybko. Akcja mknie przez strony nie dając się od nich oderwać. Znów ominęłam przystanek,na którym mialam wysiąść. Gdy rozdziawiałam szeroko usta czytając o posągowym aniele chodzącym po suficie grobowca musiałam zabawnie wyglądać. Spodziewałam się lekkiej bajeczki a otrzymałam porcję doskonałej magicznej powieści,która uruchomiła wyobraźnię i trochę jakby odmłodziła (? ;) )
To jest naprawdę dobra książka dla młodzieży i dorosłych ale absolutnie nie dla dzieci.Zbyt wiele w niej śmierci, bólu, przerażenia i złych mocy.
Pod choinkę dla mlodego (i nieco starszego) mola ksiązkowego jak znalazł!

Pani Biała Glista takoż proszę won! - "Wszystko Czerwone"

2010-11-27T13:37:00.004+01:00

Za mną kolejne spotkanie z Joanna Chmielewską i jej książką "Wszystko czerwone".
Jak możecie sie domyśleć z poprzedniej notki - śmiałam się często, głośno, nie zwracając uwagi na miejsce :)

Mamy tu Alicję,która mieszka w Danii, znajomych/przyjaciół,którzy zjawiają się u niej prawie jednocześnie i zbrodnię (a nawet kilka kolejnych prób zabójstwa). Kto to robi? Dlaczego? Kogo chce zabić? Czego szuka?
KSiążka byłaby średnia gdyby nie Pan Muldgaard i jego łamana polszczyzna (o czym w poprzednim wątku).
Jak zwykle przy tego typu lekkich książkach nie potrafię uzbierać odpowiedniej ilości słów bo czuję się nieco odmóżdżona :)

Napiszę może tak:
Świetna pozycja by poprawić sobie humor, lekka, posiadająca genialne dialogi i bardzo charakterne postacie.
Z minusów (ale to naprawdę subiektywne minusy wynikające z moich własnych ograniczeń) jak zwykle pod koniec się pogubiłam, zapomniałam już kto był kim i wszystko pomieszałam. Jakoś niespecjalnie interesowały mnie powody tych wszystkich zbrodni, czekałam tylko na kolejne dochodzenie duńskiego policjanta :) i pomimo,że to książka z zagadką najbardziej wciągnął mnie rozwój akcji a nie jej rozwiązanie.Właściwie nie wiem czy to wada, czy zaleta...

W każdym razie polecam ! Śmiech to zdrowie ;)

Tramwajowe czytanie

2010-11-20T23:04:00.005+01:00

W domu zabito kolejną osobę, śledztwo prowadzi duński policjant mówiący "po polsku"...

Niedobrze- rzekł.- Światłość była na pani osoba.On wykonywa zła zamiara poprzez okno. Pani winna nie siadywać na światłość.
- W ogóle to siadywam na tyłku- mruknęła Alicja - I co mam zrobić? Zamknać się w wychodku?

- Zakamuflować otwory- odpadł pan Muldgaard uroczyście.
.....
- Ukrywać otwory- mówił- Nocny spoczynek zawekslować na inne miejsce. Nie objaśniać własna osoba.
- Dobrze, zweksluję się na kanapę.

fragment "Wszystko czerwone" Joanny Chmielewskiej

Przeczytałam w tramwaju. Łzy mi ze śmiechu leciały. Eee tam, niech mnie uważają za wariatkę ;)

Moje portfolio

2010-11-17T11:29:00.008+01:00

Nareszcie, po 3 latach przerwy wrócila moja strona internetowa :)!!
Serdecznie zapraszam!

WYSTARCZY KLIKNAC W ZDJĘCIE
http://www.folami.pl

2010-11-15T17:13:00.004+01:00

Mały człowieczek skończył jakiś czas temu 3 miesiące a ja codziennie pytam „Jak to było,kiedy Ciebie nie było?”
Niesamowite...
Lilianka rośnie w oczach, zrobił się już z niej spory klocek :), guga sobie do świata, piszczy na widok starszej siostry i grzechotek i ustala swoje małe rytuały.
Najchętniej zasypia z pieluchą tetrową przy buzi, kocha głaskanie po nosku i jest wybitnie grzecznym,spokojnym dzieckiem. Nie wiem co to kolka, bóle brzuszka, płacze bez powodu. Nawet po przebudzeniu leży grzecznie i czeka aż ktoś sam pomyśli, że Lilka właśnie otworzyla oczka.

Jest też zupełnie innym dzieckiem niż Olimpia. Mają całkiem inne temperamenty i zastanawiam się czy tak już zostanie. Olimpia od początku była strasznie żywiołowa, wszędzie jej było pełno, jako noworodek płakała najgłośniej na oddziale i tak już zostało. Pomijam już różnice wizualne bo to widać gołym okiem ;)
Ech,mogłabym tak bez końca.

Lilianka była ogromną niespodzianką a teraz jest po prostu nieodłącznym elementem mojego życia.
Szkoda tylko,że doba jest tak krótka ;)

Wieczorami,gdy małe śpią a ja jeszcze jakoś trzymam otwarte powieki zatracam się w jakiejś lekturze ( co prawda ostatnio są to głównie prawnicze książki). Aktualnie „Wszystko czerwone” Joanny Chmielewskiej. Dalej czeka nowy Zafon...

Losowanie "Lód w żyłach"

2010-11-02T18:34:00.002+01:00

Gratuluję!!

Konkurs - "Lód w żyłach" Yrsy Sigurdardóttir

2010-11-01T10:23:00.000+01:00

Konkursów jeszcze u mnie nie bylo,więc czas cos zorganizować.
Do wygrania (w drodze losowania) nowa książka autorstwa Yrsy Sigurdardóttir "Lód w żyłach". Wystarczy odpowiedzieć na pytanie:
Czym na codzień zajmuje się autorka książki "Lód w żyłach"??
Odpowiedź wyslij na adres: konkurs_yrsa@interia.pl
Losowanie we wtorek,2 listopada.

A tu opis:
"- kolejny thriller Yrsy Sigurdardottir z prawniczką Thorą w roli głównej
- kłopoty kredytowe firmy prowadzącej odwierty na Grenlandii i tajemnicze zniknięcie jej trzech pracowników sprowadzają Thorę i towarzyszące jej osoby na wschodnie, prawie niezamieszkałe tereny wyspy
- surowy klimat, mordercze warunki, panujące przez większość dnia ciemności i ciągła obecność tajemniczych mocy czynią tę opowieść prawdziwie mrożącą krew w żyłach

Na prawie niezamieszkałym wschodnim wybrzeżu Grenlandii prowadzi odwierty pewna islandzka firma. Niedawno z bazy w tajemniczych okolicznościach zniknęło troje pracowników, a reszta wyjechała. Okoliczności tych zdarzeń ma wyjaśnić na miejscu prawniczka Thora, doskonale znana z poprzednich książek Yrsy Sigurđardóttir.

Thora wraz z mającą jej pomóc ekipą jedzie na Grenlandię. Na miejscu okazuje się, że baza została odcięta od świata: ktoś uszkodził anteny satelitarne i skutery śnieżne, nie działają telefony. W dodatku wszyscy mają wrażenie, że cały czas ktoś ich obserwuje. Pierwsza noc jest niczym koszmar, a kolejne dni przynoszą coraz bardziej przerażające odkrycia - złowrogą figurkę Tupilaka, ludzkie kości w szufladach biurek, zamrożone zwłoki w chłodni. Mieszkańcy pobliskiej osady uważają okolicę za przeklętą, nie zapuszczają się w te rejony i nie chcą rozmawiać z przyjezdnymi. Swoje śledztwo Thora zaczyna od przeczytania książki o miejscowych wierzeniach i historii wschodniej Grenlandii..."

:)

Nabokov znów zagrał...

2010-10-25T10:22:00.005+02:00

"Śmiech w ciemności" Vladimir Nabokov

Mój "związek" z Vladimirem to jakiś rodzaj toksycznej relacji. On bawi się ze mną w kotka i myszkę, zaciąga w skomplikowane zaułki myslowe, nadwyręża granice tolerancji i zadaje coraz trudniejsze pytania a ja ciągle wołam o jeszcze.

Kolejna książka nie zaskoczyła - była rewelacyjna,dokładnie tak jak sądziłam. Możliwe,że jestem w stosunku do Nabokova zbyt pobłażliwa,
bezkrytyczna, ale nic na to nie poradzę , że trafia do mnie jak żaden inny autor (no,może Marquez mógłby też o to powalczyć).
"Śmiech w ciemności" to historia tak niemoralna, tak zepsuta, że robiło mi się przy niektórych fragmentach poprostu niedobrze (nie dlatego,
że opisywały jakieś obrzydliwe sceny).

Temat właściwie dość banalny, przerabiany przez wielu autorów, ale ... to w końcu Nabokov :) nie mogło być zwyczajnie.
Mamy tu dwóch głównych bohaterów . Albinusa, podstarzałego mężczyzną o określonej pozycji społecznej, konesera piękna, ojca, męża i przedstawiciela wyższych sfer,
oraz Margot- piękną, rozkapryszoną młodą dziewczynę, z biedoty, "dążącą po trupach" do sławy. Oczywiście losy tych dwojga postanawiają się połączyć i tu zaczyna się wielka tragedia mężczyzny. Ten zwiazek nie mógł się udać. On- zakochany w jej wyglądzie, całkowicie ślepy na głupotę i obłudę dziewczyny a ona - wykorzystująca dla pieniędzy, cyniczna a jednocześnie zagubiona i wykorzystywana przez innych mężczyzn a w dodatku zakochana nadal w swoim pierwszym kochanku i sponsorze.
Oczywiście i dla tego mężczyzny znalazła się wyjątkowa rola w książce- Rex (bo tak miał na imię) udając przyjaciela Albinusa ponownie zbliża się do Margot i w trójkącie toczą swoją obrzydliwą grę.
Co dalej? Wykorzystywanie, kłamstwa, tragedia, całe spektrum emocji.

Nie chcę zdradzać szczegółów fabuły, musicie mi wierzyć na słowo, że warto mieć tę książkę na półce. Nabokov znów pobawił się z czytelnikiem.
Dla niego nic nie jest czarno-biale, wszystko ma różne odcienie szarości. Mam tylko jedną radę: nie czytajcie tej książki w komunikacji miejskiej-napewno wysiądziecie na złym przystanku ;)

"Dziewczyna w złotych majtkach"

2010-10-18T15:49:00.001+02:00

Kolejna książka, przy której poległam. Chwytałam ją kilkanaście razy, czytałam kilka stron i stwierdzałam,że nic nie wiem. Po prostu zupełnie mnie nie wciągnęła. Nie będę jej jednak przekreślać, w końcu z jakiegoś powodu ma dobre opinie a ja doczytałam jedynie do połowy. Może to nie jest dla niej najlepszy moment? Mam zbyt mało czasu by w wolej chwili,którą mogę poświęcic na książkę nudzić się i nic z niej więcej nie wynosić. Niech poleży, złapie trochę kurzu, może znów mnie zachęci?

Tymczasem podlizała mi się „Dziewczyna z sąsiedztwa”. Spryciula wyraźnie wysunęła się z równiutkiego szeregu na półce.

Znów nie o książkach

2010-10-14T17:50:00.003+02:00

Jak na studiach?
Wybierając ten kierunek kierowałam się głównie perspektywami przyszłej pracy a spotkała mnie miła niespodzianka. Właściwie mogłabym siedzieć na wykładach codziennie. Co prawda logika czy ekonomia nie należą do najciekawszych, ale już prawo wyznaniowe wciągnęło mnie bardzo mocno. Myślę,że "coś" z tego będzie. Większość osób na sali przyszła tam by "zmieniać,ratować świat" z wielkimi planami bycia prokuratorami i sędziami a ja zaczynam twierdzić, że do tego prawniczego świata trzeba mieć twardy tyłek, niewyparzony język i pewność siebie ( oraz swojej wiedzy) . I co najgorsze, zaczyna mi się to podobać.

Studia i dziewczynki...

2010-10-02T14:19:00.003+02:00

Lilka za chwilkę kończy 2 miesiące. Jest niesamowita! Gdy ona się śmieje, cały świat promienieje Pozwala mi pospać w nocy nawet 8h, co jest naprawdę dużym wyczynem jak na niemowlaka. Oczywiście nie obyło się bez alergii - żyję więc teraz na marchewkach (no,może nie tylko ale mój jadłospis został maksymalnie ograniczony) co przyczynia się do utraty wagi (hurra!). Mam nadzieję,że znajdę winowajcę tej wysypki na Liliankowej buzi.
Olimpia zaakceptowała siostrę i chyba wpisała na stałe w swoją rzeczywistość. Uwielbiam na nie patrzeć. Mam koło siebie największe skarby na świecie i nie zmieniłabym tego za nic.

Studia się rozpoczęły i mówiąc szczerze już dziś powinnam być na wykładach. Jak na złość, zaraz po spotkaniu organizacyjnym dopadł mnie jakiś wirus i z gorączką siedzę w domu. Pozostaje mi nadrobić materiał samodzielnie.
Na spotkaniu trochę nas postraszono (prowadził je jeden z wykładowców). Rok zaczyna 800 osób, na drugim (jak wskazują statystyki uczelni) będzie nas o 1/3 mniej by w trzecim została "grupka" 300 osób i tak dalej i dalej... W każdym semestrze są przedmioty "straszaki"- w tym przyjdzie mi zmierzyć się z logiką i bardzo wymagającym profesorem, w następnym będzie kilka historycznych przedmiotów (jak prawo rzymskie np.),które spędzają studentom sen z powiek bo nie dość,że podobno to "cegły" to w dodatku cała sesja letnia jest potwornie ciężka. Sprawdzę te teorie w praktyce. Póki co próbuję ten mój czas usystematyzować i ułożyć taki plan, by nikt nie ucierpiał. Nauka musi znaleźć swoje miejsce, zabawa z dziewczynkami, domowe obowiązki i trzeba pomyśleć również nad jakąś pracą.
Zmykam do łóżka, póki panienki śpią...

44 Scotland Street

2010-09-26T15:48:00.004+02:00

Ta książka jest dla mnie przełomowa.Najczęściej wybierałam tytuły, w których wiele się dzieje,tematyka jest kontrowersyjna albo autor wybitny i powszechnie znany. Banał. Sięgając po tę książkę ni wiedziałam czego się spodziewać i nie nastawiałam na coś co może mnie zainteresować i sprawić, że woda w wannie znów wystygnie ;)
Książkę przeczytałam kilka dni temu ale z dnia na dzień coraz bardziej mi się podoba. Autor ma bardzo "lekkie pióro" i z pozoru prostymi historiami potrafi przekazać istotne ludzkie emocje.

Tym razem inaczej...

2010-09-11T22:07:00.008+02:00

"P.S. Kocham Cię" Cecelia Ahern
Ja to sobie lubię utrudniać życie ;-) Eksperymentalnie postanowilam podzielić się z Wami opinią o książce "P.S. Kocham Cię" poprzez nagranie video. Oczywiscie- stes wziął górę i nie powiedziałam wszystkiego co chciałam a przecież można o wiele więcej, Następnym razem się poprawię i może nieco uporządkuję :)Wybaczcie wszelkie blędy, niepoukladana forme itd...
Co do zakończenia książki (bo w filmie nie rozwinęłam tematu), pewnie mój zawód końcówką wyniknął z tego,że tę książkę czytałam właśnie dla ostatniego zdania. Układałam sobie wiele wersji w głowie i siłowałam ze sobą by nie zajrzeć na ostatnią stronę. Czasem tak mam... jedną ksiązkę mogę skończyć na przed ostatnim rozdziale,bo bardziej interesuje mnie rozwinięcie akcji a inna jest dla mnie ważna właśnie ze względu na zakończenie. Często jestem zawiedziona... ( co za maruda! ). Najlepsze zakończenie do tej pory było w "Zaklętych w czasie" ( przygniotło mnie na kilka godzin), "Czarodzieju" Nabokova oraz w "Rzecz o mych smutnych dziwkach" Marqueza.

Powroty...

2010-09-06T11:49:00.002+02:00

Po pierwsze - witam w nowym miejscu :)
Książkowe recenzje już niedługo,trochę się tego nazbierało.
Lilianka rośnie, śle pierwsze uśmiechy, podnosi główkę i cieszy serce. Siostra za to postanowiła pokazać swoją zazdrość gryząc siostrę w rękę. Zaczyna się,czas się uzbroić :)!!
Tu wczorajsze zdjęcia najmłodszej:

Pisałam o chęci powrotu do starej fotograficznej pasji.Zebrałam więc siły, zaprosiłam ulubioną modelkę i wsparta przez siostrę (która wykonała makijaż) przystąpiłam do zdjęć:

Cudownie było poczuć na nowo ten przyspieszony rytm serca i ponownie zatracić się w czasie.
Zaproszona do zabawy blogowej melduję , że lubię :

1. Muzykę,w zależności od nastroju. Od bluesa, przez klasykę po Możdżera.
2. Wiosnę i jesień- gęsia skórka w bluzce z krótkim rękawem mile widziana.
3. Miękkie,rozproszone światło.
4. Herbatę każdą,w każdej ilości (litrowy kubek na śniadanie,obiad,kolację,do książki i filmu), kawę w pół-litrowej filiżance. Kiedyś piłam cudowną kawę pięciu smaków z kawiarni "Pożegnanie z Afryką".Muszę ją odnaleźć...
5. Książki, (cóż za odkrycie) które uczą mnie czegoś nowego- na nowo patrzeć na ludzi i ich uczucia, odkrywać zakurzone kąty wyobraźni. Kocham nadwyrężać granice swojej tolerancji, stąd pewnie uwielbienie do Nabokovskiej Lolity. Mam jakiś specyficzny rodzaj zboczenia jeśli chodzi o kontrowersyjną tematykę książek.
6. Zapach starości, siarki i benzyny :)
7. Być sama. Nudzę się z kimś, sama nigdy.
8. Lubię gdy mówią,że mi się nie uda. To dla mnie najlepsza motywacja.
9. Francuskie kino.
10. Patrzeć na ludzi i snuć domysły.
...

"Chodzi jesień po deptaku,żegna złotem chmary ptaków.Splata w słońcu długie cienie,budzi brązy i czerwienie.Niesie wiatrem pajęczyny,śmieszy wszystkich bez przyczynyi łagodnym wiatrem zmiata jeszcze żywe ślady lata.I choć chłodne nuty gra,ciepły uśmiech dla nas ma."

....

2010-08-24T18:24:00.000+02:00

Pewne rzeczy wracają do mnie jak bumerang, czasem bombardują z kilku stron i nie dają przestać myśleć.
Kiedy ostatni raz stałam za obiektywem realizując jakiś misterny plan? Mijają już 2 lata a przecież... lepiej zacytuję mistrza:
"Jeżeli w ciągu dnia nie zrobię czegoś związanego z fotografią, to czuję, jakbym zaniechał czegoś niezbędnego dla mojej egzystencji, na przykład zapomniał się obudzić. Jestem przekonany, że przypadek, który spowodował, że zostałem fotografem, uczynił moje życie w ogóle możliwym. " Hmm.. może w tym tkwi problem mojej pustki w tym pełnym życiu? Czas przemyśleć.

Z dziewczynkami daję radę coraz lepiej,choć nie raz jestem na skraju wytrzymałości i chciałabym wybiec z domu by policzyć do dziesięciu. Panienki teraz śpią i wygladają jak aniołki, w takich chwilach zapominam o wszystkich stresach związanych z wychowywaniem prawie 3 latki z noworodkiem. Kocham je ponad wszystko. Znikam zatopić się w lekturze :) Sami rozumiecie... :)

I did it my way

2010-08-15T21:20:00.001+02:00

Zadziwiające jak bardzo mogą zmienić życie takie male istotki, aż trudno mi to ubrac w słowa. Moje dziewczynki nadają wszystkiemu sens na nowo.

Trzeba więcej słów?

2010-08-09T17:42:00.001+02:00

:) Lilianna, 3740g, ur. 4 sierpnia 2010 :)

2010-08-02T11:27:00.001+02:00

Sierpień. Co ja tu jeszcze robię???? :) Powinnam nadzierać się na porodówce a czekam dalej i żadnych znaczących objawów nie ma. Uparciucha!!
Dziś moje dokumenty trafiły do dziekanatu.Mogę czuć się studentką prawa. Hmm... Chyba przyjdzie jeszcze czas na radość z tego gdy wreszcie zobaczę swoje nogi.

"Klin"

2010-07-27T19:37:00.000+02:00

Książek Joanny Chmielewskiej nie muszę przedstawiać.
Przeczytałam "Klin" jednym tchem, bez wielkich wybuchów śmiechu ale z poczuciem relaksu (pierwszy raz zaczęłam czytać w wannie i przestałam gdy temperatura wody spadła do niezbyt miłego poziomu) ;).
Mam problem z tego typu ksiązkami bo nie umiem ich streścić ani też konkretnie zrecenzować. Połowę wątków już zapomniałam, nazwiska też nie wpisały mi się w pamięć i nie mam żadnych głębszych przemyśleń. Poprostu dobre czytadło, które polecam każdemu. Tym tytułem pogodziłam się z twórczością Chmielewskiej i czekam na kolejny tom z serii :)

Stosik

2010-07-24T10:08:00.000+02:00

Przyszło ochłodzenie, tak wyczekiwane!! Chwilo trwaj!!! Co prawda pogoda nastroiła mnie do słuchania Andrzeja Cierniewskiego co raczej mi się nie zdarzało w ostatnim czasie. W mojej biblioteczce pojawiło się kilka nowych nabytków. Doszedł "FIRMIN" podarowany przez Moni (ku uwielbieniu szczurzych ogonków), "Smażone zielone pomidory", "Klin" Chmielewskiej, "Kroniki lekarza sądowego", "Dziewczyna w złotych majtkach" oraz "Ps.Kocham Cię".

Szablon chwilowo uległ "zmatkowieniu" jako przykład moich prób zaakceptowania siebie w nowej/starej roli :) Jak tylko się oswoję pewnie zmieni się na jakiś świąteczno-jesienny.
McLarthy chyba mnie pokonał. Czytać dla zasady?

38 tc...

2010-07-21T21:55:00.000+02:00

Końcówka nijak ma się do cudownego,mistycznego oczekiwania. Pojawiają się huśtawki nastrojów, kryzys... Zmęczenie daje się w znaki szczególnie w taką pogodę a jak do tego dochodzą różne dolegliwości i bóle to nia ma na nic sił. Biorąc pod uwagę,że ma się jeszcze 2.5 latkę,która domaga sie uwagi wszystko zaczyna być ponad siły. Nie chcę tu tylko marudzić :)
Moja panienka robi się zazdrosna. Wyciąga Liliankową wanienkę i udaje,że w niej śpi, zmienia głos i odgrywa rolę "małej dzidzi", woła o "mlecko"... myślałam,że takie zachowanie przyjdzie gdy mała pojawi się w domu a okazało się,że poczucie zagrożenia przyszło nieco wcześniej. Potęguje to dodatkowo mój niepokój, bo choć wiem,że to normalny etap i reakcja to chciałabym by czuła się kochana jak zawsze i nie obawiała o swoją pozycję w maminym sercu. Przecież kocham ją jak nikt na świecie.

Jutro wizyta u lekarza,pewnie już ostatnia. Trzymajcie kciuki by potwierdził, że coś zaczyna się dziać i dał mi nadzieję na szybkie rozwiązanie. Chcę już mieć to za sobą. Boję się rozstania z Olimpią na czas szpitala , boję się poznawania nowej osóbki. To takie naturalne. Pewnie za miesiąc nie będę mogła wyobrazić sobie życia bez moich dwóch dziewczynek. Póki co jestem pełna obaw.

Ps.
Do szpitalnej torby muszę dopakować tylko książkę.Staję przed dylematem-którą? Stały dylemat .

Widzę metę!! :)

2010-07-14T18:37:00.001+02:00

Dajcie mi klimatyzację!! :) Nic tylko przywiązać się do wiatraka, ale dobrze...nic już nie piszę bo każdy ma pewnie dość upałów oraz narzekania na nie.
W najlepsze trwa sobie 37tydzien... za kilka dni oficjalnie maluda będzie "donoszona" i nie ukrywam- wredną matką będę i spróbuję ją wygonić :) Zdecydowanie lepiej chodzi się z brzuszkiem zimą, wtedy to nawet nie wiedziałam że jestem w ciąży. Jedyny plus obecnej aury jest taki,że nie chce się jeść więc kilogramy zatrzymały się w zdrowej normie. Dla Lilianki wszystko gotowe, łóżeczko ustawione, ubranka ułożone, torba do szpitala w całości spakowana. Terminowe sierpniówki już zaczęły się rozpakowywać co dało mi wyraźny znak,że godzine zero może niedługo zapukać do drzwi (do brzucha?).
Olimpia cudownie reaguje na imię Lilka.Całuje brzuch, mówi "Oooo, Olimpia bardzo kocha Lilke" :) i opowiada (trochę po swojemu) jak będzie ją kąpać i dawać mleczko. Cieszy mnie to, może swoją miłość do misiaków i lalek przeleje trochę na siostrę i obędzie się bez ataków zazdrości. Tyle z wieści brzuszno-dziecięcych.

Z książkami też wiele nie ruszyłam, aura nie sprzyja, w wannie się nie mieszczę a wieczorem zasypiam na siedząco przez co ograniczyły mi się możliwości czytelnicze. A może problem tkwi w tym, że nie mogę znowu trafić na lekturę odpowiednią do mojego nastroju?
"Pamiętam jak biegłem" jeszcze mnie nie wkręciła i nie wiem jak długo będę dawała jej szansę. Pomimo tyyylu książek na półce chyba żadna mnie w tej chwili nie interesuje. Chciałabym coś wciągającego, ambitnego ale nie wymagającego zbyt wiele analiz (Nabokov chyba sobie długo poczeka). Może być kontrowersyjne, śmieszne, kryminalne... byle było JAKIEŚ. Senna powieść drogi działa idealnie na sen.
Jutro odwiedzę chyba fryzjera ( nie łudzę się,że będę miała na to czas później ) i przy okazji pewnie empik... dawno niczego nie kupowałam :) A może jakieś propozycje? Coś z nowości? Zaciekawiła mnie "Dziewczyna w złotych majtkach".... Co sądzicie?

"Jaskółki nad głową" i 35 tydzień....

2010-06-29T11:16:00.000+02:00

"Jaskółki nad głową" to kolejne starcie z polskim autorem. Są to zapiski z życia (w formie wspomnień, relacji, dialogów) 40-letniej kobiety, która stoi na rozdrożu. Traci kolejny związek, stara się być dobrą matką, chce rozwijać pasje i zarabiać... to tak w skrócie.
Mam spory problem co napisać o tej książce. Z jednej strony stwierdzam,że jest po części o mnie- ciągle poszukującej miejsca, czasu, pasji, wyższych uczuć... a z drugiej strony to takie płytkie czytadło. Dobre na wolny wieczór i chęć relaksu ale nie wnoszące wiele.
Niektóre dialogi były bardzo trafne, inne kompletnie niezrozumiałe. Nie uważam, że czas poświęcony na czytanie tej książki był stracony, dobrze się bawiłam choć ocena za jej zawartość nie jest najwyższa.Widzicie...nawet nie potrafię napisać czegoś sensownego.
Teraz mam dylemat,którą książkę wybrać na dzisiejszy wieczór.

.....

A u mnie...czas leci. Pisalam niedawno,że boję się czerwca a tu lipiec za pasem!! 35 tydzień ciaży rozpoczęty co odczuwam po częstszych skurczach. Jeszcze 2-3 tygodnie i maluda będzie gotowa,żeby pojawić się na świecie. Boję się bardzo, choć patrzę w przyszłość z pewną ciekawością. Jak nie dam rady to... nic.Muszę dać radę bo nikt tego za mnie nie zrobi,prawda? Ostatnie przygotowania trwają. Ubranka już ułożone, torba do szpitala w trakcie pakowania, zostało jeszcze kilka zakupów,do których wykorzystam internet - niestety nie nadaję się już do biegania po sklepach i będę gotowa. Psychicznie może jeszcze nie bardzo ale pozostaje mi wierzyć,że wraz z widokiem porodówki spłynie na mnie ozdrawiająca siła.

"Spóźnieni kochankowie" W.Wharton

2010-06-19T15:33:00.000+02:00

Na wstępie przybliżę o czym jest ta książka. Amrykański były biznesmen żyje jak kloszard malując ulice Francji. Na jednej z nich, pod pomnikiem Diderota poznaje niewidomą 72letnią Mirabelle. Tak zaczyna się jego podróż po świecie widzących, bo ta niewidoma kobieta pokazuje mu jak naprawdę powinien patrzeć. Ich przyjaźń przeradza się w coś, co chyba nie zdarza się naprawdę....

Potrzebowałam trochę czasu aby ochłonąć.
Targają mną różne emocje. Z jednej strony oszołomiona zakończeniem chciałabym wpisać tę książkę na listę ulubionych a z drugiej... częśc tej książki wcale mi się nie podobała. Nie polubiłam Jacka (zyskał dopiero na końcu) a Mirabelle była dla mnie aż zbyt mocno wycięta z realnego świata, nieco flegmatyczna, naiwna... a może o to właśnie chodziło?
Rzecz przecież o miłości zakazanej, dwojga całkiem różnych osób. Miłości,którą każdy z nas chciałby przeżyć bo ona uskrzydla, daje poczucie spełnienia, odnajduje drogi... Nie mogłam oprzeć się wrażeniu,że Jack wykorzystywał Mirabelle. Niby dawał jej całego siebie a w głowie cały czas miał plan by wrócić do rodziny licząc, że i ona za nim tęskni. Gdzie w tym logika? Nie można kochać dwóch osób na raz w taki sam sposób.
Kogo więc okłamywał? Może wcale nie kochał Mirabelle i w euforii nad odnalezionym talentem i pasją pomylił niektóre uczucia? W dodatku porzuca wszystko co razem z Mirabelle stworzyli i w ciągu 2 dni od jej śmierci wraca na spokojne łono rodziny. Coś tu nie tak...to ma być miłość? Taka prawdziwie głęboka? Mam mętlik w głowie. Skoro więc kochał swoją Mirabelle inaczej od żony, skoro właśnie TO uczucie było pełniejsze, bardziej wartościowe ( bo dało mu poznać świat i otworzyć się na życie) to dlaczgo szykował sobie podwaliny do nowego (starego,ale teoretycznie zakończonego) związku z żoną? Mirabelle była tylko pociągnięciem za spust całej tej machiny. Potrzebowała miłości, człowieczeństwa, a on kogoś,kto bezgranicznie go zrozumie. Z drugiej strony zastanawiam się czy jej dar po śmierci (przepisanie na Jacka domu) był wyrazem wdzięczności za miesiące normalności i przywrócenia kobiecości czy też chęcią by choć coś z niej pozostało w (przy) Jacku gdy wróci do żony? A może od początku wiedziała... w końcu to ona rozpoczęła ten związek i nie bała się prawdy, nie przestraszyła wizją rodziny, może wiedziała że to jej ostatnia szansa ? W pewnym sensie wykorzystali siebie nawzajem ale czy to faktycznie była prawdziwa miłość, pozbawiona górnolotnych oczekiwań? Z opisanych przeżyć Mirabelle dało się zrozumieć, że niemal od początku pragnęła go jak mężczyznę a nie poznanego na ulicy obcego człowika. To on stawial opór... Od razu nasuwa mi się tez pytanie: jak ich związek poradził by sobie w zderzeniu z prawdziwym życiem, w którym nie da się tylko malować, grać na klawesynie i spacerować po francuskich ulicach??Dotknęła mnie jakaś znieczulica. Nie do końca uwierzyłam w ich uczucie.
Była to mimo wszystko podróż wspaniała , z sentymentem, kolorami, ulicami Paryża, zapachem werniksu i dźwiękami Bacha. Nie spodziewałam się też, że będzie to podróż tak erotyczna, przesycona pragnieniami i namiętnością - najczęściej "między słowami" a czasem aż nazbyt dosłownie. Nie wiem jak ocenić całość,może potrzebuję na to jeszcze kilku dni. Nie krzyczę przecież z zachwytu ale cały czas myślę i analizuję a to nie zdarza mi się często. Napwno na długo zostanie w mojej pamięci.

PS.
Ponieważ tak jak pisałam,cały czas analizuję ...pozwalam sobie dopisać kilka zdań.

O walce z Chmielewską i wielkim praniu... ;)

2010-06-08T09:51:00.000+02:00

Ojojoj,ile mnie tu nie było!!

Zacznę od porażki - Chmielewska mnie pokonała,nie dałam rady. Pierwszy raz( no dobra, drugi...) nie mogłam przczytać ksiażki.Poprostu nie mogłam. Na początku zwalałam sprawę na czcionkę, wydanie (śnieżno-białe strony, duża czarna czcionka skutecznie wysilały mój wzrok) ale ostatecznie stwierdziłam,że nie w tym rzecz. Po przeczytaniu 70 stron (w 2 tygodnie!!) okazało się, że nic nie wiem z tej książki i co najlepsze - nie interesuje mnie wcale skąd pojawiła się głowa i tajemniczy list. Odpadłam. Głupio mi trochę,przecież to klasyk, każdy zna Chmielewską, wszyscy ją uwielbiają a do mnie nie trafiła. Może to kwestia tej akurat książki? Przyznam,że trochę się zraziłam...
W tym momencie ilość "czytelników" mojego bloga spadła o 80% ;-P zapewne.

Wróciłam do porzucongo Whartona i dobrze mi z tym..ach,jak dobrze :) Wreszcie każda strona wnosi coś nowego. Pewnie przczytam ją dziś lub jutro i dam znać co sądzę.
Póki co- upaaały (co za odkrycie!). Zaciągnęłam mój wielki ciążowy brzuch przed szafę z ubraniami i postanowiłam przygotować je do przyjścia na świat Lilianki. Wielki czas prasowania i prania uważam za rozpoczęty! Gdy już zasypała mnie góra materiału nie mogłam uwierzyć! Ile tych ubrań!! Mała moglaby nigdy nie wyrastać a i tak codziennie miałaby inną bluzkę :) Zaczynam wpadac w lekką panikę widząc przesuwające się tygodnie, afrykańskie gorączki i opuchnięte wieczorem nogi (co daje mi jasno znać,że moje siły są na wykończeniu,stąd chęć zebrania ich resztek i stanie nad deską do prasowania) oraz perspektywę zakupów, wydatków (ojj...uzbierała się suma przerażająca)... Od prawie 2 tygodni jestem na zastrzykach.To dopiero przeżycie!! Jeszcze nie tak dawno mdlałam na widok igły (zawsze twierdziłam,że mogę patrzeć jak kroją ludzi ale wbijająca się w skórę igiełka doprowadza mnie do zawrotów),a teraz serwuję sobie conajmniej 60 zastrzyków w brzuch. Chyba nie można się do tego przyzwyczaić.
Cóż...tyle u mnie na dzień dzisiejszy. Idę tańczyć "kaczuchy" z córą. Wyobraźcie sobie 108cm brzucha z podrygującymi rękami i kręcącym się tyłkiem. DObrze,że nikt tego nie widzi ;)

Niedługo czerwiec...

2010-05-27T11:43:00.000+02:00

Zatopiłam się chwilowo w planowaniu,codziennym życiu, oczekiwaniu i trochę w Chmielewskiej.
Wczoraj był Dzień Matki. Dla mnie szczególny. Kilka dni później przychodzi 1 czerwca , dzień jeszcze bardziej wyjątkowy - Święto moich dziewczynek (tej w brzuchu też, to już spora dzidzia!) , rozpoczęcie rekrutacji na studia i ostatni miesiąc tak naprawdę, w którym mam nie rodzić :)
Czerwiec,na który czekam jest dla mnie dzwonkiem alarmowym. Wkraczam wraz z nim w 31 tydzień ciąży, czas więc przygotować się do nadejścia nieuchronnej godziny "zero" . Lubię być spakowana o wiele wcześniej,mieć wszystko gotowe i spać spokojnie. Nie wiadomo przecież czy Lilianka nie postanowi zagościć wcześniej a mężczyzna w sytuacjach kryzysowych jest całkiem bezradny. Szampon,szczoteczka,krem?? A gdzie to?? Body,śpioch? A o to??
Maluda ma już coraz mniej miejsca- rozpycha się na wszystkie strony. To naprawdę silna dziewczynka. Boję się jak pogodzę własne plany z wychowaniem dwójki dzieci, jak przygotować 2.5 latkę na nadejście siostry? Nie wierzę,że całowanie brzucha i mówienie "Kocham Cie Lilka" to objaw jej świadomości sytuacji. Może jakieś książeczki?

Ten post trochę bez ładu i składu. Chciałam tylko dać znać,że żyję, czytam choć może mniej niż bym chciała i wkraczam w ważny etap. :) Trzymajcie kciuki!

Stosy w kolejce...

2010-05-08T13:05:00.000+02:00

Rozgrzeszcie mnie... to są ksiązki,które czekają na mojej półce bym je wreszcie przeczytała...

"Romans z trupem w tle" Ewa Stec

2010-05-06T16:16:00.000+02:00

Tego było mi trzeba! Pośmiałam się i zrelaksowałam.
"Romans z trupem w tle" zaliczyłabym do komedii z wątkiem kryminalnym . Główną bohaterką jest Agnieszka Rusałka, kobieta która odkryła, że jej narzeczony dentysta,z którym ma brać ślub na dniach leczy swoją pacjentkę hmmm...jak by to określić, w zbyt bezpośredni sposób ;) Dziewczyna załamana szuka pocieszenia na wiele sposobów między innymi lądując na popijawie w pobliskim barze gdzie poznaje czarującego ginekologa. Zaczyna się jak w kiepskim romansidle,prawda? Na szczęście język jakim ksiązka jest napisana, często czarne poczucie humoru i całkiem sympatyczny chochlik podpowiadający co trzeba dodają sytuacji smaczku ratując wątek od banału. Dalej pojawia się modelka kuzynka, czarnowidząca wróżka, tajemniczy krasnal ogrodowy i inspektorzy Boguś z Koziołkiem. :)
No dobrze... nie jest to literatura ambitna, w żaden sposób nie wymaga myślenia ale czytało mi się ją fantastycznie! Aż zaczynam szukać innych książek z podobnym poczuciem humoru ( tu do głowy przychodzi mi zachwalana Chmielewska i jej "Wszystko czerwone"). Zdecydowanie mogę polecić każdemu, kto potrzebuje odpoczynku i dobrej rozrywki!! Już w maju ta ksiązka zostanie wydana w atrakcyjnej cenie 9.90 więc bez finansowego kaca będzie można ją zakupić.
Aaa...zapomniałam dodać. Tym tytułem przeprosiłam się z twórczością polskich autorów :)

Ps. Dziękuję Moni!! :)

"Samotność liczb pierwszych" Paolo Giordano

2010-04-30T17:39:00.000+02:00

Czytając "Samotność liczb pierwszych" czasem wstrzymywałam oddech. Nie chciałam zakłócać tej harmonii słów, delikatności niczym trzepot motylich skrzdeł. Nawet nie wiem co napisać...
To nie jest powieść smutna, w znaczeniu znanym z definicji. To ksiązka o absolutach, dwóch torach,które choć biegną w jedną stronę nie mogą się spotkać. Na początku pomyślałam, że to historia wstrząsająca, aż krzyczy o pomoc, zrozumienie, dostrzeżenie, zaufanie. Potem dostrzegłam radość w tych przeraźliwie smutnych,leniwych zdaniach. Oni wcale nie byli samotni. Czuli się spełnieni w swoim zamkniętym kręgu, świecie trudnym do zaakceptowania przez osoby z zewnątrz. Każdy z nas jest w pewnym sensie liczbą pierwszą choć ta książka dała mi zrozumieć,że nigdy nie będę nią w pełni. Dzięki nim:

Myślałam,że po przeczytaniu zakończenia wpadnę w chandrę na cały dzień a czuję się wyjątkowo spokojnie jakby wyliczanka prowadzona przez Alice i Mattie uporządkowała moje myśli . Żałuję ogromnie,że nie mogę zatrzymać tego egzemplarza dla siebie choć nie wykluczam,że kupię sobie drugi.
Ten w drodze losowania poleci do edith.

A tu cytat,który wyjątkowo mnie poruszył:

"Po raz pierwszy pomyślała, że cała ta odległośc, która ich dzieli, jest po prostu śmieszna. Wiedziała, że on wciąż tam jest, pod tym samym adresem, pod którym wysłała do nigo parę listów wiele lat wcześniej. Gdyby się gdzieś przeniósł, w jakiś sposób by to odczuła, bo Mattia i ona byli połączeni niewidzialną, elastyczną nicią, zagrzebaną pod stosem nieważnych rzeczy, nicią, która mogła istnieć tylko między dwojgiem takich jak oni: ludzi, którzy znaleźli własną samotność jedno w drugim."